영겁 [yeonggeop] betekent een eindeloos lange periode, zoals een eeuwigheid of een tijdspanne die bijna niet te bevatten is. Het is een poëtisch en vrij ongewoon woord dat veel dramatischer klinkt dan het alledaagse “lange tijd”.
In de song staat het in 영겁같이 긴 여행 [yeonggeopgati gin yeohaeng], oftewel “een reis die zo lang is als een eeuwigheid”. Daarmee benadrukt TXT hoe zwaar en eindeloos de gezamenlijke reis heeft gevoeld, maar ook hoe sterk de band tussen de twee personen blijft.
In “Deja Vu” zingt TXT over iemand die steeds is weggevlucht omdat hij bang was, terwijl de ander bij het begin bleef wachten. Tussen de ruïnes zoeken ze contact via een “Morse code” en houden ze vast aan een oude belofte. De regel “수없이 도망갔었어” [ik ben talloze keren weggevlucht] klinkt opvallend eerlijk, terwijl “폐허 속의 Morse code” [Morsecode in de ruïnes] een bijna filmisch beeld geeft van twee mensen die elkaar zelfs na een ramp proberen te bereiken. Het woord “anemoia” verwijst naar verlangen naar een tijd die je zelf niet hebt meegemaakt. Hier past het bij tranen waarvan de zanger de reden eerst niet begreep.
Onder de sterren van hun belofte vinden de twee elkaar opnieuw, voor een met stof bedekte kroon en een droom die in hun ziel staat gegrift. “나의 미래는 너야” [jij bent mijn toekomst] is heerlijk direct: na al die omwegen weet de zanger eindelijk wat zijn antwoord is. Hij vraagt de ander zijn naam te zeggen en belooft hem of haar stevig vast te houden, zoals op de eerste dag. Daarom voelt de ander als “deja vu”, iets bekends dat steeds terugkeert. Zelfs als alles instort, blijft die persoon “all I need”, en de gedeelde droefheid wordt helderheid. Aan het einde belooft de zanger het opnieuw, zo vaak als nodig, terwijl de ander als een bruid achter een sluier van licht schittert. Grootse beelden, zeker, maar de kern is simpel: na vluchten en verlies keert hij terug naar de belofte die hen bij elkaar houdt.