Mittelfingern dosłownie oznacza „środkowymi palcami”. To słowo jest interesujące, ponieważ w języku niemieckim, podobnie jak w polskim, środkowy palec jest gestem obraźliwym.
W kontekście piosenki, Silbermond śpiewa: „Denn ich weiß, mit Mittelfingern lösen wir dieses Problem hier nicht” (Bo wiem, że środkowymi palcami nie rozwiążemy tego problemu). Użycie tego słowa podkreśla frustrację i bezsilność wobec problemów społecznych, sugerując, że agresja i obrażanie się nawzajem nie prowadzą do rozwiązania.
„Mein Osten” to bezpośredni, osobisty zwrot do wschodniej części Niemiec, którą podmiot liryczny nazywa swoją ojczyzną, korzeniami i „rewirem”. Piosenka zaczyna się od obrazu „traurigen Bilder einer dunklen Nacht” [smutnych obrazów ciemnej nocy] oraz nazwy rodzinnego miasta przesuwającej się w telewizyjnym pasku informacyjnym. To nie jest ucieczka od trudnych tematów: narrator pamięta, skąd pochodzi, rozumie część gniewu swojego regionu i mówi, że jego piękno zostało nim przyćmione. Określenie „komplett im Arsch” [całkiem w ruinie, kompletnie przegrany] jest potoczne i celowo dosadne.
Najmocniejszy punkt tekstu to sprzeciw wobec pogardy i przemocy jako sposobu rozwiązywania problemów. „Mit Mittelfingern lösen wir dieses Problem hier nicht” [środkowymi palcami nie rozwiążemy tego problemu] oznacza, że obraźliwe gesty niczego nie naprawią. Rodziny są podzielone, a pęknięcie przebiega także przez samą narratorkę, więc potrzebne będą rozmowy, spory i kompromisy. Ostrzeżenie przed „Ideen von 1933” [ideami z 1933 roku] przywołuje ideologie nazistowskie, których tekst nie chce usprawiedliwiać. Mimo wszystko finał zostaje przy nadziei: wschód jest „ruppig, herzlich” [szorstki, serdeczny], a jego lęki nie muszą wygrać.