Prinsessoja Ja Astronautteja Lyrics in Polish by Sanni
Astronautteja to forma dopełniacza liczby mnogiej od słowa "astronautti", czyli "astronauta". To ciekawe słowo, ponieważ od razu przywołuje obraz dziecięcych marzeń i aspiracji.
W piosence Sanni śpiewa o tym, jak ona i jej rówieśnicy mieli zostać "prinsessoja ja astronautteja" (księżniczkami i astronautami), ale rzeczywistość okazała się inna. Słowo to symbolizuje utracone marzenia i kontrast między dziecięcą wyobraźnią a dorosłym życiem, co czyni je bardzo poruszającym i zapadającym w pamięć.
Sanni zaczyna od świata pozorów i zmęczenia: zegarek jest na widoku, buty błyszczą, status społeczny można komuś „naciąć jak brzytwą”, a przy piwie dopisuje się kolejne zera. Pytanie „Mikä on totta, onko totta enää mikään?” [Co jest prawdą, czy cokolwiek jest jeszcze prawdziwe?] brzmi jak nieufność wobec życia, w którym jest dużo gadania, a za mało działania. Najmocniej wybrzmiewa tu zdanie „Kuka täällä oikeesti tekee mitään?” [Kto tutaj naprawdę coś robi?]. To bardzo bezpośredni, trochę zirytowany komentarz do dorosłości pełnej pustych słów.
Refren przypomina o dziecięcych marzeniach: „Prinsessoja astronautteja / Piti meistä tulla” [Miałyśmy zostać księżniczkami i astronautkami]. Zamiast bajkowego szczęścia zostaje jednak podarta sukienka i „laskuhumalassa”, czyli stan po piciu, gdy alkohol schodzi i pojawia się przygnębienie. Miłości szuka się „kuin morsian mekkoa” [jak panna młoda sukni], lecz uczucia są używane raz, a potem odkładane do szafy. Prośba „Ota mut syliin, pitele, mut älä omista” [Weź mnie w ramiona, trzymaj, ale nie posiadaj] świetnie pokazuje napięcie między potrzebą bliskości a pragnieniem wolności. Pod koniec piosenka wraca do lata 1996 roku, obdartych kolan i mamy, która mówi „anna mä puhallan” [daj, że podmucham]. Kiedy to dziecięce pocieszenie znika, zostaje proste, bolesne pytanie: „Kuka puhaltaa nyt?” [Kto teraz podmucha?].
