Viima to fińskie słowo oznaczające 'przenikliwy, zimny wiatr', często kojarzone z jesienią lub zimą. To nie jest zwykłe słowo na wiatr, ale takie, które oddaje jego ostrość i chłód.
W kontekście piosenki, Sanni śpiewa: "Marraskuun viima vasten puhaltaa" (Przenikliwy wiatr listopada wieje w twarz). To słowo doskonale oddaje melancholijny i chłodny nastrój utworu, podkreślając uczucie pustki i rozstania.
Sanni, artystka z Finlandii, śpiewa o tym, jak to jest spotkać kogoś, z kim kiedyś było się bardzo blisko, ale teraz to już przeszłość. Piosenka "Me Ei Olla Enää Me" opowiada o tym trudnym momencie, kiedy patrzysz na drugą osobę i widzisz, że wygląda tak samo ("Katselen sua, sä näytät samalta" [Patrzę na ciebie, wyglądasz tak samo]), ale czujesz, że coś się zmieniło, że już jej nie znasz ("Vaikka en tunne enää sinua" [Chociaż już cię nie znam]).
To takie uczucie, gdy wiesz, że nie ma już powrotu do tego, co było. Sanni śpiewa, że "me ei olla enää me" [my to już nie my], co jest bardzo dosadne. Mówi o tym, że prezenty świąteczne kupuje się już komuś innemu ("Ostetaan joululahjat jollekkin toiselle" [Kupujemy prezenty świąteczne komuś innemu]) i że nie należysz już do niej ("Sä et kuulu enää mulle" [Nie należysz już do mnie]). Nawet jeśli odprowadzi cię do domu, to nie wpuści cię do środka, bo rany nie zagoją się, jeśli będzie się je rozdrapywać ("Ei haavat niitä repimällä parane" [Rany nie zagoją się, drapiąc je]). To piosenka o akceptacji końca i o tym, że czasem trzeba po prostu odwrócić się i odejść.