Viima σημαίνει «ψύχρα» ή «παγωμένος άνεμος». Είναι μια λέξη που περιγράφει έναν διαπεραστικό, κρύο άνεμο, συχνά συνδεδεμένο με τον χειμώνα ή τις ψυχρές εποχές.
Στο τραγούδι, η Sanni τραγουδάει «Marraskuun viima vasten puhaltaa» (Ο παγωμένος άνεμος του Νοεμβρίου φυσάει πάνω μου). Αυτή η λέξη δημιουργεί μια έντονη εικόνα του κρύου και της δυσφορίας, αντικατοπτρίζοντας τη συναισθηματική κατάσταση της αποξένωσης και του τέλους μιας σχέσης.
Έχεις συναντήσει ποτέ έναν πρώην και συνειδητοποιείς αμέσως ότι όλα έχουν αλλάξει; Αυτό ακριβώς περιγράφει η Φινλανδή ποπ σταρ Sanni στο «Me Ei Olla Enää Me» (Δεν είμαστε πια εμείς). Κοιτάζει το γνώριμο πρόσωπό του, αλλά λέει κοφτά: «Mutta äänessäs on jotain uutta» (Αλλά στη φωνή σου υπάρχει κάτι καινούργιο). Η οικειότητα χάθηκε οριστικά. Το σκηνικό γίνεται ακόμα πιο παγωμένο καθώς περπατούν έξω: «Marraskuun viima vasten puhaltaa / Helsingin kadut tulvii roskaa» (Ο αγέρας του Νοέμβρη φυσάει κατά πάνω μας / Οι δρόμοι του Ελσίνκι πλημμυρίζουν με σκουπίδια). Το Ελσίνκι εδώ δεν έχει καμία ρομαντική λάμψη. Μόνο κρύο, βρωμιά και απόσταση.
Η Sanni παρατηρεί μια σκληρή λεπτομέρεια: «Mulla on kylmä sen kyllä huomaat / Mutta et tarjoo sun takkia» (Κρυώνω, το προσέχεις σίγουρα / Αλλά δεν μου προσφέρεις το μπουφάν σου). Η αλλαγή σφραγίζεται με μικρά, καθημερινά πράγματα. Φέτος, «Ostetaan joululahjat jollekkin toiselle» (Αγοράζουμε χριστουγεννιάτικα δώρα για κάποιον άλλον). Μπορεί εκείνος να τη συνοδεύσει μέχρι την πόρτα της, όμως τα όρια μπαίνουν ξεκάθαρα: «Voit saattaa kotiin, muttet pääse enää sisälle» (Μπορείς να με πας μέχρι το σπίτι, αλλά δεν μπαίνεις πια μέσα). Και η συμβουλή της προς τον ίδιο είναι απόλυτη: «Ei haavat niitä repimällä parane / Joten käänny kävele» (Οι πληγές δεν κλείνουν αν τις ξύνεις / Οπότε γύρνα και περπάτα).