Castigo betekent 'straf' of 'bestraffing'. Het is een sterk woord dat een gevoel van onvermijdelijkheid en lijden oproept.
In de context van het lied verwijst Morat naar de 'straf' van het moeten doen alsof ze vrienden zijn, terwijl ze in het geheim verliefd zijn. Het benadrukt de pijnlijke realiteit van hun verboden liefde en de emotionele tol die het eist.
Heb je ooit een geheim moeten bewaren dat je eigenlijk van de daken wilde schreeuwen? De Colombiaanse folk-popband Morat pakt hier een pijnlijk herkenbare situatie aan: stiekem verliefd zijn op iemand die al bezet is. In de openingsregels droomt de zanger van een eindeloze zomer, totdat hij ziet dat er "otros brazos te esperaban" (andere armen op je wachtten). Binnen één seconde verandert die denkbeeldige zomer in een ijskoude winter. Zijn rol is pijnlijk duidelijk geworden: "Nos queremos cuando nadie ve" (We houden van elkaar wanneer niemand kijkt).
Wat dit nummer zo verslavend maakt, is het contrast tussen de vrolijke folk-popmelodie en de frustratie in de tekst. Naar de buitenwereld toe spelen ze een toneelstukje: "Es nuestro castigo / Fingir que somos amigos" (Het is onze straf / Doen alsof we vrienden zijn). Als mensen hem vragen naar haar, liegt hij keihard en zegt hij dat hij nooit over haar droomt. Een opvallende regel is "Las balas perdidas de este amor / Prefiero no verlas en mi piel" (De verdwaalde kogels van deze liefde / Ik zie ze liever niet op mijn huid). Bala perdida betekent letterlijk een 'verdwaalde kogel': hij beseft dat deze situatie gevaarlijk is en vroeg of laat slachtoffers maakt, maar zolang er geen getuigen zijn, geeft hij zich toch helemaal over.