Dança Da Solidão Lyrics in Serbian by Marisa Monte, Paulinho Da Viola

Camélia se odnosi na cvet kamelije, ali u ovoj pesmi ima dublje, metaforičko značenje. Nije samo cvet, već i ime osobe.

U stihu "Camélia ficou viúva" (Kamelija je postala udovica), reč se koristi kao lično ime, dajući joj ljudsku dimenziju i uvodeći priču o gubitku i tuzi. Ova upotreba je zanimljiva jer spaja lepotu cveta sa ljudskom dramom, čineći reč nezaboravnom i emotivno rezonantnom.

„Dança Da Solidão“ Marise Monte i Paulinha da Viole zvuči kao pesma o tome kako se čovek kreće kroz razočaranje, čak i kada nema pravo društvo. Usamljenost je prikazana veoma snažno: „Solidão é lava que cobre tudo“ [Usamljenost je lava koja sve prekriva], a gorčina se smeši „zubima od olova“. U refrenu se ta tuga pretvara u ples: „Danço eu, dança você / Na dança da solidão“ [Plešem ja, plešeš ti / u plesu usamljenosti]. Reč dança znači „ples“, a solidão „usamljenost“, pa refren zvuči skoro vedro dok zapravo opisuje dvoje ljudi koji zajedno prolaze kroz razočaranje.

Stihovi zatim nižu kratke, teške sudbine: Kamelija je ostala udovica, Žoana se zaljubila, a Marija je pokušala da oduzme sebi život zbog ljubavi. Pripovedač se seća očevog upozorenja da bude oprezan i priznaje: „Quando eu penso no futuro / Não esqueço o meu passado“ [Kada mislim na budućnost, ne zaboravljam prošlost]. U zoru luta mislima, prelazi prstima po violi i gleda pun mesec. Ipak, poslednja slika donosi nadu: „Uma fonte de água pura“ [izvor čiste vode], čija voda, prema pesmi, odnosi gorčinu onome ko je popije. Lepo je što pesma ne poriče samoću, nego joj daje ritam, sećanje i mali izvor olakšanja.