Dança Da Solidão Lyrics in Polish by Marisa Monte, Paulinho Da Viola
Amargura oznacza 'gorycz'. To słowo, które doskonale oddaje intensywne, często bolesne uczucia, które pojawiają się w życiu.
W tekście piosenki Marisa Monte śpiewa o "amargura em minha boca" (gorycz w moich ustach), co jest potężną metaforą opisującą głęboki smutek i rozczarowanie. To słowo wykracza poza zwykłe opisywanie smaku, symbolizując wewnętrzny ból i trudne doświadczenia, które towarzyszą samotności.
„Dança da Solidão”, czyli „Taniec samotności”, pokazuje samotność jako coś ciężkiego i niemal fizycznego: „Solidão é lava que cobre tudo” [Samotność to lawa, która pokrywa wszystko]. W ustach zostawia gorycz, a uśmiech ma „zęby z ołowiu”. Podmiot liryczny nie krzyczy ani nie ucieka. Tańczy, a do tego tańca dołącza druga osoba: „Danço eu, dança você” [Tańczę ja, tańczysz ty]. To trochę gorzki, trochę absurdalny obraz: dwoje ludzi porusza się w rytmie rozczarowania, choć nie wiadomo, czy naprawdę są sobie bliscy.
W kolejnych zwrotkach pojawiają się Camélia, która została wdową, Joana zakochana oraz Maria, która próbowała odebrać sobie życie z powodu miłości. Te krótkie historie brzmią jak ostrzeżenie ojca: „Meu filho, tome cuidado” [Synu, uważaj]. Przyszłość nie może wymazać przeszłości, dlatego nocą myśli wędrują, a palce przesuwają się po violi, gdy bohater patrzy na pełnię księżyca. I wtedy utwór zostawia małą, piękną nadzieję: istnieje „fonte de água pura” [źródło czystej wody], a ten, kto napije się z niego, nie będzie już cierpiał goryczy. W słowie „viu”, powtarzanym przy refrenie, słychać potoczne „widzisz?” albo „no wiesz?”, jakby narrator dzielił się tym wszystkim bezpośrednio z nami.
