Sehnsucht Außenstände kelime grubu, "özlem alacakları" veya "hasretin ödenmemiş borçları" anlamına gelir. Bu, günlük dilde pek sık rastlanmayan, oldukça şiirsel ve metaforik bir ifadedir.
Şarkıda, birinin gidişiyle birlikte duyulan özlemin, sanki tahsil edilemeyen bir borç gibi kaldığı ve bir trenle (D-Zug) alıp götürüldüğü anlatılıyor. Bu ifade, ayrılığın ve özlemin yarattığı boşluğu ve çaresizliği çok çarpıcı bir şekilde dile getiriyor.
Alman müzisyen Dota Kehr ve Gisbert zu Knyphausen'in birlikte seslendirdiği "Wenn Einer Fortgeht", bir tren istasyonunda el sıkışıp veda eden iki insanın hissettiği o tanıdık ağırlığı anlatıyor. Şarkı, peronda zoraki bir tebessümle beklemeyi daha ilk anda yüzümüze vuruyor: "Am Bahnhof lächelt man so gut es geht" (İstasyonda insan elinden geldiğince gülümser). Hatta hızla uzaklaşan bir ekspres tren olan D-Zug imgesiyle, bazen tek bir bakışın ya da söylenmemiş tek bir sözün her şeyi değiştirebileceğini ama artık çok geç kalındığını hatırlatıyor.
Sözler ayrılık sonrasındaki fiziksel hisleri bile çok net tanımlıyor. Dota ve Gisbert, iştahın nasıl kesildiğini "Man wird so leicht von Tränenschlucken satt" (İnsan gözyaşlarını yutmaktan öyle kolay doyar ki) diyerek neredeyse acı bir mizahla aktarıyor. Geride kalan günlerin birer anı yaprağına dönüştüğü bu dönemde, posta kutusuna düşen kartpostallarla yetinmek zorunda kalıyoruz. Şarkı diliyle de oynuyor; beklemek eylemini "Ein schweres Verbum ist das Wörtchen 'warten'" (Ağır bir fiildir şu 'beklemek' kelimesi) diyerek tanımlarken, vedaların kesinliğini "lebe wohl" (hoşça kal) ifadesinin bir son buyruğu, yani emir kipi olmasına bağlıyor.