Kinderspiel kelimesi, "çocuk oyunu" anlamına gelir. Genellikle bir şeyin çok kolay olduğunu ifade etmek için kullanılır, tıpkı bir çocuğun oynadığı bir oyun kadar basit olması gibi.
Bu şarkıda, şair bu kelimeyi geçmişteki bir ilişkiyi veya dönemi tanımlamak için kullanıyor. "Nun aber, da das Kinderspiel beendet" (Ama şimdi, çocuk oyunu bittiğine göre) dizesiyle, o dönemin masumiyetinin, belki de ciddiyetsizliğinin sona erdiğini ve artık daha olgun bir anlayışa geçildiğini ima ediyor. Bu, şarkının hüzünlü ve kabullenici tonunu vurgulayan ilginç bir metafor.
Alman şarkı yazarı Dota Kehr ve Rainald Grebe'nin bu parçası, iki insanın inat yüzünden birbirini nasıl tamamen ıskaladığını anlatıyor. Sözlerdeki mesafe hissi daha ilk cümleden yüzümüze çarpıyor: „Du hast mir bis zuletzt noch 'Sie' gesagt und schwiegst per 'du'“ (Son ana kadar bana 'Siz' dedin ama suskunluğun 'sen'liydi). Almancada resmi hitap olan "Sie" ile samimi "du" arasındaki bu zıtlık, tarafların duygularını saklamak için nasıl bir kibarlık kalkanı arkasına sığındığını gösteriyor. Biri gururundan tek kelime etmiyor („Kein Ton aus meinem, denn ich hatte Ehre“ - Benim ağzımdan çıt çıkmadı çünkü gururum vardı), diğeri ise sanki sonsuz vakti varmış gibi sessiz kalıyor.
İşin trajikomik tarafı, iki taraf da her şeyin farkında. Başkalarıyla gülünse, istenmeyen iltifatlar kabul edilse bile asıl gözler hep birbirinin üzerinde. Ama gurur kazanıyor; „Wir haben ihn mit dummer Hand verschwendet“ (Onu aptalca bir elle harcadık) diyerek mükemmel bir yazı boşa harcadıklarını itiraf ediyorlar. Ayrılık konuşması yapılıp biri kapıdan çıktığı anda yağmur başlıyor. Şarkının veda cümlesi ise biraz acımasız ve net: Bizim için kader olan o insanlarla hayat boyu sadece bir kez karşılaşırız ve o anı kaçırdık.