Learn Russian With Morgenshtern with these 16 Song Recommendations (Full Translations Included!)
Morgenshtern's "GUF DISS" is a wild ride, a direct message to fellow Russian rapper Guf, whose real name is Alexey Dolmatov. It kicks off with Morgenshtern setting a scene of luxury in Dubai, envisioning a collaboration with Guf: "Жёлтый бентли проплывает мимо небоскрёбов" (A yellow Bentley floats past skyscrapers) and "На полную играет наш фиточек с Гуфом" (Our feature with Guf plays at full volume). But then, things take a turn!
Morgenshtern recounts how Guf pulled out of their music video shoot at the last minute, saying, "Чото я не хочу, юристы говорят опасно" (Somehow I don't want to, lawyers say it's dangerous). Morgenshtern is clearly annoyed, questioning Guf's motives and even offering him 70% of the earnings, calling it "неплохая пенсия для деда" (not a bad pension for grandpa). He even admits, "Я как огромное пузо, ведь я на Гуфе вырос" (I'm like a huge belly, because I grew up on Guf), showing a mix of admiration and frustration. It's a blunt, funny, and very personal call-out, full of Morgenshtern's signature audacious style.
Låten börjar med en nästan filmisk scen: en gul Bentley glider förbi skyskrapor i Dubai, medan en kvinna nickar till musiken i bilen. På hög volym spelas en gemensam låt med Guf, den ryska rapparen vars riktiga namn nämns som Ljosja Dolmatov. Sedan vänder allt. Morgenshtern berättar att de hade spelat in en låt, planerat en musikvideo i Israel och till och med pratat om den över lunch, men att Guf avbokade två timmar före inspelningen. Juristerna sägs vara oroliga, och skämtet om att sälja låten som en NFT driver med idén att pengar skulle göra allt mindre farligt.
Det här är en diss med både beundran och förolämpningar. Morgenshtern säger att Guf var hans idol sedan barndomen och att han började rappa för att bli som honom, men kallar samtidigt dem båda för ”продажным мудаком” [ett sålt arsle, ungefär en rappare som säljer sig]. Han pikar Gufs ålder, vikt och sätt att skicka sin vers på WhatsApp, som Morgenshtern påstår att han fick sitta och rätta i tre timmar för att den skulle hamna i takten. Den roligaste och elakaste bilden kommer på slutet: ”я как твой второй подбородок” [jag är som din andra haka], eftersom Guf enligt honom inte längre kan bli av med honom. Det är alltså en personlig attack, men också en absurd berättelse om en misslyckad låt och en gammal idol som blivit målet för sin tidigare beundrare.
«GUF DISS» er en frekk og ganske kaotisk fortelling om et planlagt samarbeid som går i vasken. Morgenshtern sier at låten egentlig skulle være laget med Guf, altså den russiske rapperen Aleksej Dolmatov. Først får vi luksusbilder fra Dubai, med en gul Bentley, skyskrapere og en bil der noen nikker til den ferdige låten. Så flyttes historien til Israel, der Morgenshtern og Dolmatov røyker, spiser lunsj og planlegger en musikkvideo. To timer før innspillingen kommer beskjeden: «Алло, я не приеду» [Hallo, jeg kommer ikke]. Begrunnelsen er at juristene mener prosjektet er farlig.
Derfra blir teksten en direkte roast av Guf. Morgenshtern foreslår 70 prosent av pengene og kaller det en god pensjon for «деда» [bestefar], mens han spør hvorfor Guf fryser ham ut, kalt «айс бейби» [ice baby]. Han sier også at Guf var idolet hans fra barndommen, og at han begynte med rap fordi han ville bli som ham. Det morsomme og brutale ligger i blandingen av beundring og fornærmelser: Guf skal ha sendt verset på WhatsApp, og Morgenshtern sier at han brukte tre timer på å få det til å passe bedre på beaten. Ordet «иноагент» betyr «utenlandsk agent», en russisk juridisk merkelapp, og brukes her som enda et stikk. Til slutt sammenligner Morgenshtern seg med Gufs andre hake: noe han allerede har, og ikke blir kvitt. Det er en tekst om et ødelagt samarbeid, penger, advokater og et idol som blir gjort narr av av sin egen elev.
“GUF DISS” começa com uma situação absurda: a faixa deveria ser uma parceria com Guf, mas o plano desanda. Morgenshtern imagina um Bentley amarelo passando pelos arranha-céus de Dubai, enquanto alguém dança ao volante e o “fit” com Guf toca alto. Depois, a cena vai para Israel, onde ele diz ter fumado com Liócha Dolmátov, o nome de Guf, e conversado sobre um clipe. Só que, duas horas antes da gravação, Guf manda avisar que não vai. A justificativa é direta: “Чото я не хочу, юристы говорят опасно” [“Não estou a fim, os advogados dizem que é perigoso”]. A partir daí, a música vira uma provocação sobre contratos, dinheiro e a parceria que nunca saiu.
O ataque fica pessoal e engraçado de um jeito bem cruel. Morgenshtern oferece 70% do dinheiro, chama Guf de seu ídolo de infância e diz: “Я как огромное пузо, ведь я на Гуфе вырос” [“Sou como uma barriga enorme, porque cresci ouvindo Guf”]. Ele também conta que precisou ajustar o verso enviado pelo WhatsApp para fazê-lo entrar no ritmo. “И через пару лет вернёмся к разговору” [“Daqui a alguns anos voltamos a conversar”] soa como uma ameaça brincalhona, enquanto a última imagem é impossível de ignorar: “Я как твой второй подбородок, ведь от меня ты уже не избавишься” [“Sou como seu segundo queixo, porque você já não vai se livrar de mim”]. Para entender o título, diss é uma faixa feita para provocar e atacar outro artista. Aqui, Morgenshtern transforma uma colaboração cancelada numa cobrança pública, cheia de gírias, insultos e piadas sobre idade, dinheiro e fama.
Ova pesma je zamišljena kao prozivka Alekseja Dolmatova, poznatog kao Guf, sa kojim je Morgenshtern trebalo da snimi zajedničku pesmu. Već u prvoj rečenici sve kreće naopako: „Здесь должен был быть трэк в Гуфом, но что-то пошло не так“ [Ovde je trebalo da bude pesma sa Gufom, ali nešto je pošlo po zlu]. Tekst zatim pravi filmski kadar: žuti Bentley prolazi pored nebodera u Dubaiju, dok se u kolima sluša njihov nedovršeni fit. U Izraelu su, kako se priča u pesmi, pušili, ručali i dogovarali spot, ali Guf dva sata pre snimanja otkazuje dolazak jer mu advokati navodno govore da je projekat rizičan. Morgenshtern se podsmeva pregovorima o novcu, NFT prodaji i procentima, pa „шкет“ [balavac, klinac] i „дед“ [dedica] postaju namerno bezobrazni nadimci.
Najzanimljiviji deo je što uvreda ima i ličnu pozadinu. Morgenshtern kaže da mu je Guf bio idol iz detinjstva i da je počeo da repuje želeći da bude kao on, a zatim se šali da je postao „продажным мудаком“ [prodana budala]. Tu se mešaju divljenje, razočaranje i takmičenje. Proziva Gufovu starost, decu, telo i glasovnu izvedbu, tvrdeći da je njegov vers satima sređivao kako bi bolje upao u bit. Završnica je posebno drska: „Я как твой второй подбородок“ [Ja sam kao tvoja podbradnjača], jer, kaže, Guf više ne može da ga se reši. Pesma zato zvuči kao javna svađa oko otkazane saradnje, ali i kao šala bivšeg fana koji sada svom idolu uzvraća bez kočnice.
„GUF DISS“ започва с провалена обща песен: според текста парчето е трябвало да бъде с Гуф, но нещо се обърква. Моргенштерн разказва как двамата се срещат в Израел, пушат, обсъждат клип и дори подготвят снимки, а Гуф се отказва само два часа преди началото. Причината, която се появява в текста, е страхът от юристи и спорът как да бъде пуснат записът: като NFT, за да донесе повече пари, вместо като обикновен сингъл. „Нашият фиточек с Гуф“ [нашето малко общо парче с Гуф] използва думата „фит“ като рап жаргон за съвместна песен.
После песента става директен подигравателен монолог към Гуф, чието истинско име е Льоша Долматов. Моргенштерн казва, че още от дете му е бил кумир и че е започнал да рапира, защото е искал да прилича на него, но едновременно го нарича алчен, уплашен и твърде стар за модерния ритъм. Шегите са нарочно груби: споменават се „седемдесет процента“, деца, лекарства, брадичка и куплет, който трябвало да бъде донагласен, за да попадне в бийта. Финалната реплика „от мен вече не можеш да се отървеш“ [аз съм като твоята втора брадичка] превръща цялата свада в нахален, абсурден удар за последно.
In “GUF DISS” richt Morgenshtern zich rechtstreeks tot Guf, de Russische rapper Aleksej Dolmatov. De song begint met het idee dat er een gezamenlijke track had moeten komen, maar dat alles misliep. Daarna volgt een absurd, bijna filmisch tafereel: een gele Bentley rijdt langs wolkenkrabbers in Dubai, terwijl een vrouw op de bestuurdersstoel met haar hoofd meebeweegt op hun onuitgebrachte nummer. Ook Israël komt voorbij, waar de twee volgens de tekst samen rookten, aten en over een videoclip praatten. Dan zegt Guf twee uur voor de opnames af, omdat zijn advocaten het project riskant vinden. Het voorstel om de track als NFT te verkopen, zodat ze meer geld zouden verdienen, maakt de ruzie alleen maar scherper.
Morgenshtern wisselt spot af met bewondering. Hij noemt Guf zijn jeugdidool en zegt: “Я как огромное пузо, ведь я на Гуфе вырос” [“Ik ben als een enorme buik, want ik ben opgegroeid met Guf”]. Daarmee bedoelt hij op een grappige manier dat Guf een groot deel van zijn vorming als rapper heeft bepaald. Tegelijkertijd maakt hij harde opmerkingen over leeftijd, geld, advocaten en Gufs rapbijdrage. “Ты просил не называть тебя старым?” [“Je vroeg me om je niet oud te noemen?”] krijgt meteen een steek erachteraan, omdat Guf zijn couplet via WhatsApp stuurde en Morgenshtern beweert dat hij het urenlang moest rechtzetten om het op de beat te laten passen. Het einde blijft expres venijnig: Morgenshtern vergelijkt zichzelf met Gufs tweede kin, omdat Guf volgens hem niet meer van deze diss afkomt.
„GUF DISS” este o ceartă pusă pe beat, cu mult sarcasm și cu o poveste foarte concretă: piesa trebuia să fie un feat între Morgenstern și Guf, al cărui nume real este Aleksei „Lioșa” Dolmatov, dar Guf renunță cu doar două ore înainte de filmare. Morgenstern își imaginează apoi scene de lux în Dubai și Israel, înainte să povestească negocierile despre lansare: Guf ar fi vrut ca piesa să fie vândută ca NFT, pentru mai mulți bani, în loc să împartă veniturile unui single. Când spune „Хули ты меня морозишь, айс бейби?” [De ce mă ignori, iubito de gheață?], folosește „морозить” în sensul de a evita sau a lăsa pe cineva fără răspuns. Tonul este intenționat obraznic și amuzant, nu diplomatic.
Partea cea mai personală apare când Morgenstern recunoaște că Guf a fost idolul lui și că a început să facă rap dorind să fie ca el. Apoi transformă admirația în atac: îl numește „дед” [moșule] și glumește că versul trimis pe WhatsApp trebuia corectat ca să intre pe beat. „Я как твой второй подбородок” [Sunt ca a doua ta bărbie] este imaginea finală și cea mai memorabilă: ceva de care Guf nu mai poate scăpa. Pentru un cursant de română, piesa e un exemplu excelent de diss, adică un cântec în care artistul își atacă direct adversarul, amestecând bani, orgoliu, jargon de internet și o recunoștință veche care face insultele și mai tăioase.
Šis ir ass un ļoti personisks disstracks par dziesmu, kurai vajadzēja būt Morgenshterna un Gufa kopdarbam, bet sadarbība izjuka. Sākumā redzam greznu, gandrīz absurdi spožu ainu: dzeltens Bentley slīd gar debesskrāpjiem Dubaijā, bet mašīnā skaļi skan viņu kopdziesma. Tad stāsts pārceļas uz Izraēlu, kur Morgenshterns ar Gufu, kura īstais vārds ir Aleksejs Dolmatovs, apspriež videoklipu. Filmēšanai viss ir sagatavots, taču divas stundas pirms tās Gufs paziņo, ka neieradīsies, jo juristi uzskata projektu par riskantu. Frāze «Чото я не хочу» [“Kaut kā negribu”] skan īpaši pavirši, ņemot vērā visu sagatavošanos.
Pēc tam dziesma kļūst par izsmieklu un pārmetumu virkni. Morgenshterns piedāvā Gufam 70 procentus un apspēlē ideju dziesmu pārdot kā NFT, tas ir, kā digitālu īpašumtiesību žetonu. Viņš atgādina, ka Gufs kopš bērnības bijis viņa elks: «Я как огромное пузо, ведь я на Гуфе вырос» [“Es esmu kā milzīgs vēders, jo uz Gufa es uzaugu”]. Tajā pašā laikā viņš nežēlo ne savu elku, ne sevi, nosaucot abus par “pārdodamiem idiotiem”. Joki par vecumu, tabletēm, WhatsApp atsūtītu pantu un trim stundām, ko vajadzējis pavadīt, lai to pieskaņotu ritmam, ir tīši rupji. Beigās Morgenshterns saka, ka no viņa vairs nevar atbrīvoties, salīdzinot sevi ar Gufa “otro zodu”. Tāpēc dziesma skan kā neveiksmīgas sadarbības stāsts, fanu vilšanās un publiska ķircināšanās vienā ļoti nekaunīgā paketē.
“GUF DISS” nasce da un featuring saltato, e Morgenshtern trasforma il problema in una presa in giro feroce. Il testo racconta un viaggio tra Dubai e Israele, dove lui e Guf, chiamato anche Lëša Dolmatov, registrano un brano e organizzano un video. Poi, appena due ore prima delle riprese, Guf manda il messaggio: «Чото я не хочу, юристы говорят опасно» [“Non ne ho voglia, gli avvocati dicono che è rischioso”]. Da lì partono discussioni su avvocati, soldi e NFT. L’idea è vendere il pezzo come NFT per guadagnare più che dividendo il ricavato di un singolo, mentre Morgenshtern sostiene di aver offerto a Guf il 70 per cento.
La parte più personale è il rapporto tra ammirazione e insulto. Morgenshtern dice di essere cresciuto ascoltando Guf e di aver iniziato a fare rap volendo essere come lui, ma subito dopo si definisce «продажным мудаком» [“un bastardo venduto”]. Lo prende in giro chiamandolo “дед” [“nonno”], critica il suo verso registrato e racconta di averlo sistemato per ore in modo che andasse meglio a tempo. L’immagine più divertente e cattiva arriva alla fine: «Я как твой второй подбородок» [“Sono come il tuo secondo mento”], cioè qualcosa da cui Guf non riuscirà più a liberarsi. È un diss pieno di slang, arroganza e battute molto pesanti, ma sotto gli attacchi resta l’idea di un fan che conosce bene il proprio idolo e ora lo provoca senza alcuna delicatezza.
»GUF DISS« je zajedljiv rapovski obračun z raperjem Gufom, ki ga Morgenshtern poimenuje tudi z njegovim pravim imenom, Ljoša Dolmatov. Zgodba se začne precej filmsko: rumeni Bentley drsi mimo nebotičnikov v Dubaju, v avtu pa na ves glas igra njun skupni komad. Nato se prizor preseli v Izrael, kjer po kajenju in kosilu načrtujejo videospot, Guf pa dve uri pred snemanjem pokliče: »Я не приеду« [Ne pridem]. Kot razlog navede, da je njegovim odvetnikom stvar nevarna. Morgenshtern se norčuje iz pogajanj o denarju in predloga, da bi komad prodali kot NFT, saj bi tako menda zaslužila več.
Najbolj osebni del je hkrati tudi najbolj nesramen. Morgenshtern pravi, da je bil Guf njegov idol iz otroštva in da je začel delati rap, ker je hotel biti kot on. Nato ga zbode z vrstico »Я как огромное пузо, ведь я на Гуфе вырос« [Sem kot ogromen trebuh, ker sem zrasel na Gufu], pozneje pa doda, da je Gufov »drugi podbradek«, ki se ga ne more več znebiti. Besedilo se norčuje iz njegove starosti, telesa, tablet, WhatsAppa in slabega zadetka v ritmu, obenem pa mu očita, da se izmika skupnemu izidu zaradi denarja in pravnikov. V ruščini je veliko kletvic in uličnega slenga, zato je ton zelo direkten: deluje kot mešanica razočaranja ob odpovedanem sodelovanju, otroškega občudovanja in prijateljskega, vendar neusmiljenega dissanja.
„GUF DISS” zaczyna się od pomysłu na wspólny numer z Gufem, czyli rosyjskim raperem Aleksiejem Dołmatowem. Morgenshtern opowiada, że wszystko wyglądało obiecująco: luksusowe Bentley i wieżowce w Dubaju, spotkanie w Izraelu, palenie i rozmowa o teledysku. Potem, dwie godziny przed zdjęciami, Guf mówi, że nie przyjedzie, bo jego prawnicy widzą ryzyko. Najzabawniejszy absurd pojawia się przy pomyśle, żeby wydać utwór jako NFT, bo wtedy artyści mogliby zarobić więcej. Rosyjskie słowo „лавэ” oznacza pieniądze, a „котлета” to potoczne określenie dużej sumy gotówki.
Druga połowa jest już bezpośrednim dissem. Morgenshtern mówi, że od dzieciństwa podziwiał Gufa i zaczął rapować, chcąc być taki jak on, ale teraz nazywa obu „sprzedajnymi dupkami”. Żartuje z wieku, wyglądu i ostrożności starszego rapera, a nawet twierdzi, że przez trzy godziny poprawiał jego zwrotkę, żeby lepiej trzymała rytm. Sformułowanie „морозишь” oznacza tu ignorowanie kogoś, dosłownie „zamrażanie”, a „айс бейби” jest ironicznym przezwiskiem. Finał jest bezczelny i całkiem komiczny: Morgenshtern porównuje siebie do drugiego podbródka Gufa, bo „już się mnie nie pozbędziesz”. To numer o niedoszłej współpracy, pieniądzach i konflikcie między dawnym podziwem a współczesnym szyderstwem.
„GUF DISS“ je provokatívny rapový odkaz Alexejovi Dolmatovovi, známemu ako Guf. Morgenshtern rozpráva, že plánovaný spoločný track sa rozpadol, hoci už mali nahrávku, klip aj techniku. Úvodná scéna je zámerne prehnaná: „Жёлтый бентли проплывает мимо небоскрёбов“ [Žlté Bentley sa plaví okolo mrakodrapov] a v aute naplno hrá ich spoločný track. Potom však príde telefonát: „Алло, я не приеду“ [Haló, neprídem]. Guf vraj nechce prísť na natáčanie, pretože právnici označili projekt za riskantný. Morgenshtern si z toho robí posmech a spochybňuje aj nápad predať skladbu ako NFT, aby na nej zarobili viac.
Najostrejšie sú osobné narážky. Morgenshtern hovorí, že na Gufovi vyrastal a začal robiť rap, lebo chcel byť ako on, no zároveň ho nazýva „продажным мудаком“ [predajným kreténom]. Ponúka mu 70 percent a žartuje o jeho veku, deťoch, liekoch aj o tom, že mu cez WhatsApp prišla sloka, ktorú musel tri hodiny upravovať, aby sedela do beatu. Záver je obzvlášť drzý: „Я как твой второй подбородок“ [Som ako tvoja druhá brada], teda niečo, čo sa na Gufa nalepilo a už sa toho nezbaví. Slang, vulgarizmy a prehnané urážky tu nie sú náhodné, skladba funguje ako verejný výsmech zo zrušenej spolupráce a z právnických aj finančných výhovoriek.
Цей трек починається з кумедної невдачі: спільна пісня з Гуфом, якого тут називають Льошею Долматовим, мала вийти, але все зірвалося. Моргенштерн описує розкішний Дубай, жовтий Bentley, поїздку до Ізраїлю та підготовку кліпу, а потім раптове повідомлення Гуфа: «Чото я не хочу, юристы говорят опасно» [«Щось я не хочу, юристи кажуть, що це небезпечно»]. Далі починається саркастична суперечка про гроші, NFT і частки від прибутку. Слово «лавэ» тут означає гроші, а «котлета» є жартівливою назвою великої суми.
За жартами ховається особиста образа: оповідач каже, що виріс на музиці Гуфа, почав читати реп, бо хотів бути схожим на нього, і тепер називає себе «продажным мудаком» [«продажним придурком»]. Він глузує з віку, зовнішності та страху Гуфа перед юристами, згадує спільне куріння й навіть кепкує з куплета, який довелося вирівнювати під біт. Найвлучніший жарт наприкінці: «Я как твой второй подбородок» [«Я як твоє друге підборіддя»], тобто від цього конфлікту вже не так просто позбутися. Пісня звучить як злий, нахабний монолог до колишнього кумира, де невдалий фіт перетворився на публічний дисс.
Šis kūrinys prasideda nuo nepavykusio bendro įrašo su Gufu, kurio tikras vardas eilutėse įvardijamas kaip Lioša Dolmatovas. Pasakotojas prisimena prabangų vaizdą su geltonu „Bentley“, Dubajaus dangoraižiais ir daina, skambančia automobilyje, bet už gražaus fasado slypi visiškas chaosas: Gufas Izraelyje aptaria klipą, komanda paruošia filmavimą, o likus vos dviem valandoms jis parašo, kad neatvyks. Jo teisininkai esą bijo rizikos, todėl Morgenshternas piktinasi, kad pinigai staiga padaro viską „saugu“. NFT paminėjimas čia reiškia bandymą parduoti bendrą kūrinį kaip skaitmeninį žetoną, kad uždirbtų daugiau nei iš paprasto singlo.
Antroje dalyje pokštai tampa tiesioginiu puolimu. Morgenshternas siūlo Gufui 70 procentų pajamų ir vadina tai gera „pensija“, o pats prisipažįsta nuo vaikystės laikęs jį savo kumyru: „Я на Гуфе вырос“ [užaugau su Gufu]. Jis šaiposi iš amžiaus, vaikų, svorio ir to, kad Gufas atsiuntė savo partiją per „WhatsApp“, kurią teko kelias valandas tvarkyti, kad ji geriau pataikytų į ritmą. Eilutė „я как твой второй подбородок“ [aš kaip tavo antras smakras] ypač kandžiai užbaigia mintį: nuo šio diso, pasak pasakotojo, Gufas jau nebeišsisuks. Daina vienu metu yra nepavykusio bendradarbiavimo istorija, pinigų ir teisininkų pašaipa bei labai asmeniškas išpuolis prieš buvusį stabą.
