Learn English With Slipknot with these 23 Song Recommendations (Full Translations Included!)

Slipknot
LF Content Team | Updated on 2 February 2023
Learning English with Slipknot's music is fun, engaging, and includes a cultural aspect that is often missing from other language learning methods. It is also great way to supplement your learning and stay motivated to keep learning English!
Below are 23 song recommendations by Slipknot to get you started! Alongside each recommendation, you will find a snippet of the lyric translations with links to the full lyric translations and lessons for each of the songs!
CONTENTS SUMMARY
Snuff
Bury all your secrets in my skin
Come away with innocence
And leave me with my sins
The air around me still feels like a cage
Entierra todos tus secretos en mi piel
Llévate la inocencia
Y déjame con mis pecados
El aire a mi alrededor aún se siente como una jaula

¿Pensabas que Slipknot solo sabía gritar? "Snuff" demuestra todo lo contrario: con un ritmo casi acústico, la banda nos arrastra a un viaje de melancolía y despedida. Corey Taylor desnuda sus emociones y confiesa que el amor puede ser solo un disfraz del enojo, mientras cada recuerdo se vuelve una jaula que asfixia.

La canción retrata a un narrador que se siente irremediablemente roto: se declara demasiado oscuro para amar, culpa a su expareja por rendirse y, al mismo tiempo, la empuja lejos para no seguir dañándola. Entre promesas rotas y culpa autoconsciente, "Snuff" nos muestra cómo el duelo puede transformarse en rabia y cómo la necesidad de soltar se mezcla con el deseo de aferrarse. Es un himno sombrío sobre el dolor que queda cuando el cariño se contamina de resentimiento.

Vermillion Pt. 2 (Bermellón, Parte 2)
She seemed dressed in all of me
Stretched across my shame
All the torment and the pain
Leaked through and covered me
Ella parecía vestida con todo lo que soy
Extendida sobre mi vergüenza
Todo el tormento y el dolor
Se filtraron y me cubrieron

Vermillion Pt. 2 nos sumerge en la mente de alguien atrapado por una obsesión amorosa tan intensa que roza lo irreal. El narrador se siente invadido por la figura de ella -esa presencia que parece vestir todos sus miedos- y describe cómo el anhelo no correspondido se convierte en una mezcla de culpa, vergüenza y dolor. La chica es “un sueño no correspondido” y “una canción que nadie canta”; es decir, algo inalcanzable que, sin embargo, necesita creer para seguir adelante. A lo largo del tema, Slipknot contrasta la suavidad casi acústica de la música con la crudeza de las letras para retratar la tensión entre la obsesión y el deseo de liberarse de ella.

El estribillo repetitivo “I won’t let this build up inside of me” refleja la lucha interna por no dejar que la frustración estalle, mientras que el verso final “She is unreal, I can’t make her real” revela la aceptación de que la imagen idealizada nunca se materializará. En pocas palabras, la canción explora la delgada línea entre amor y obsesión, mostrando cómo la imaginación puede convertirse en prisión cuando nos aferramos a algo que solo existe en nuestra mente.

Psychosocial
I did my time, and I want out!
So effusive fade
It doesn't cut, this soul is not so vibrant
The reckoning, the sickening
Cumplí mi condena, ¡y quiero salir!
Desvanecimiento tan efusivo
No basta, esta alma ya no vibra tanto
El ajuste de cuentas, la náusea

¡Prepárate para liberar toda tu energía con “Psychosocial”! En esta canción cargada de furia, Slipknot explota contra la hipocresía social y la presión de encajar. El narrador declara “I did my time, and I want out!”, como si acabara de salir de prisión: la prisión de las expectativas ajenas. Entre riffs vertiginosos y gritos catárticos, la banda mezcla imágenes de cataclismo (“the rain will kill us all”) con un llamado a la rebelión colectiva para sacudir un sistema que nos sepulta bajo mentiras, dinero fácil y fanatismo.

Al mismo tiempo, el estribillo “psychosocial” insinúa el choque entre lo psicológico y lo social: nuestras batallas internas nacen y se alimentan de un entorno tóxico. El “martyr in me” refleja esa sensación de sacrificarse por denunciar verdades incómodas, aun cuando nadie más quiera verlas. ¿Resultado? Una descarga de rabia que invita a cuestionar, a romper muros y, sobre todo, a descubrir que no eres “el único” que siente esta presión. ¡Súbele al volumen y deja que cada golpe de batería te recuerde que cambiar el mundo empieza por desafiarlo!

Before I Forget (Antes De Que Lo Olvide)
Go!
Stapled shut, inside an outside world and I'm
Sealed in tight, bizarre but right at home
Claustrophobic, closing in and I'm
¡Vamos!
Engrapado y cerrado, dentro de un mundo ajeno y estoy
Sellado con fuerza, extraño pero como en casa
Claustrofóbico, todo se cierra y estoy

¡Prepárate para un estallido de energía y catarsis! «Before I Forget» de Slipknot es un himno crudo que explora la sensación de estar atrapado entre la presión externa y el caos interno. La voz de Corey Taylor se convierte en un grito de resistencia contra las etiquetas y expectativas que el mundo intenta imponerle: se siente “grapado” a una realidad asfixiante, cubierto de las “manchas” que otros proyectan sobre él, y aun así se niega a perder su esencia.

El estribillo —«I am a worm before I am a man»— es un recordatorio brutal de la vulnerabilidad humana antes de alcanzar cualquier forma de grandeza. Al afirmar «I will remember before I forget», el narrador promete no dejar que el dolor o la rabia borren su identidad. La canción mezcla autocrítica, rabia y determinación para mostrar que, aunque el camino esté lleno de batallas internas, cada cicatriz sirve de combustible para mantener viva la voluntad de no ceder. En definitiva, es una declaración de independencia personal envuelta en riffs frenéticos y percusión demoledora, ideal para liberar tensiones y recordarnos que nuestra historia la escribimos nosotros mismos.

The Devil In I (O Diabo em Mim)
Undo these chains, my friend
I'll show you the rage I've hidden
Perish the Sacrament
Swallow, but nothing's forgiven
Solta essas correntes, meu amigo
Vou te mostrar a fúria que escondi
Que o sacramento pereça
Engole, mas nada é perdoado

“The Devil In I” expõe uma batalha interna cheia de tensão e catarse. A letra coloca narrador e ouvinte cara a cara com seus próprios demônios: aquela raiva escondida, as culpas engolidas sem perdão e a sensação de ter sido usado ou subestimado. Ao convidar "step inside", o eu-lírico abre as portas da mente para mostrar que o verdadeiro inimigo pode morar dentro de nós mesmos, não no outro.

Em meio a riffs pesados e vocal visceral, Slipknot questiona responsabilidades: quem traiu quem? Quem alimenta a falta de empatia? O refrão revela um possível renascimento — "I’m not your Devil anymore" — como se o protagonista, depois de encarar sua própria escuridão, negasse continuar sendo bode expiatório. A música vira então um chamado à autocrítica e à libertação: só reconhecendo nossos impulsos sombrios podemos recuperar o controle e, talvez, encontrar respostas no final.

Left Behind (Abandonado)
I've known faces that have disappeared in time
Find me wrapped in glass and slowly soaked in lime
All my friends have pictures meant to make you cry
I've seen this and wondered what I've done to
He conocido rostros que se han desvanecido con el tiempo
Encuéntrame envuelto en vidrio y lentamente empapado en cal
Todos mis amigos tienen fotos hechas para hacerte llorar
He visto esto y me he preguntado qué hice para

Left Behind, de la banda estadounidense Slipknot, nos sumerge en un torbellino de rabia, soledad y desilusión. El narrador recuerda “caras que han desaparecido con el tiempo” y se siente como si su propio ser se estuviera «calcificando», perdiendo vida y sensibilidad. La canción retrata la angustia de sentirse traicionado por quienes alguna vez fueron cercanos, mientras las imágenes de “vidrio”, “cal” y “drowning” pintan un cuadro casi claustrofóbico de deterioro emocional.

A lo largo del estribillo —“We all got left behind, we let it all slip away”— late la idea de que todos, de algún modo, hemos perdido algo valioso por descuido o abandono. La voz oscila entre el deseo de volver a conectar y la necesidad de ignorar a quien le causó dolor, reflejando la lucha interna entre el rencor y la búsqueda de redención. En conjunto, el tema es un grito catártico que transforma la frustración y la sensación de quedar atrás en una energía brutal, perfecta para liberar tensiones y empatizar con quienes han sentido la herida del abandono.

Yen (Anhelo)
You're the sin that I've been waiting for
The hands around my throat
It's all I can think about
The smell of sweat and blood
Eres el pecado que he estado esperando
Las manos alrededor de mi garganta
Es todo en lo que puedo pensar
El olor a sudor y sangre

Slipknot convierte el deseo en un ritual casi vampírico con Yen, una balada oscura que huele a sudor y metal caliente. El narrador confiesa su adicción a otra persona: una presencia magnética que aprieta su garganta y lo hace fantasear con entregarle cada uno de sus placeres. Entre imágenes de cuchillos, sangre y óxido, la letra pinta un amor tan intenso que duele, un anhelo de fundirse hasta perder la propia forma.

En lugar de temer al dolor, la canción lo abraza. El protagonista suplica ser devorado, aspira a exhalar su último aliento por la persona amada y ansía que su nombre sea recordado después de la muerte. Yen explora ese territorio donde placer y sufrimiento se confunden, donde la autodestrucción se siente como la prueba definitiva de lealtad. Es Slipknot en su faceta más íntima y perturbadora: un viaje emocional al borde del abismo que nos recuerda que, a veces, el amor más profundo también puede ser el más peligroso.

Killpop
She's sticking needles in her skin
I turn with an ugly grin
Her canvas doesn't leave a lot, to fantasy
But her peace of mind, can't stay inside the lines
Se clava agujas en la piel
Me giro con una sonrisa fea
Su lienzo no deja mucho a la fantasía
Pero su paz mental no puede mantenerse dentro de las líneas

Killpop es un viaje oscuro y apasionante que describe una relación de amor-odio tan intensa que roza la autodestrucción. La “ella” de la canción se introduce agujas en la piel y parece perderse en su propio mundo caótico, mientras el narrador observa con una mezcla de fascinación y repulsión. Él no puede –o no quiere– soltarla: solo la dejará ir cuando lo ame. Con imágenes crudas y provocadoras, Slipknot pinta un retrato de codependencia, donde el dolor se confunde con placer y el deseo con obsesión.

Más allá de la historia literal, muchos fans ven en Killpop una crítica a la industria musical: “ella” podría ser la música pop misma, siempre exigiendo atención y sacrificios hasta desgastar al artista. El título sugiere “matar” lo superficial para revelar algo más auténtico. Al final, los versos repetidos “Die and love me” subrayan la idea de que, para estos personajes, amar y destruirse son dos caras de la misma moneda. El resultado es un himno inquietante que invita a reflexionar sobre los límites entre la pasión, la dependencia y la identidad artística.

Before I Forget (Antes Que Eu Me Esqueça)
Go!
Stapled shut, inside an outside world and I'm
Sealed in tight, bizarre but right at home
Claustrophobic, closing in and I'm
Vai!
Grampeado, preso num mundo externo e eu
Selado firme, bizarro mas me sinto em casa
Claustrofóbico, tudo se fechando e eu

Antes de mais nada, respire fundo e segure-se! Before I Forget é um desabafo explosivo de Slipknot que mistura guitarras afiadas com letras cheias de imagens viscerais para falar sobre identidade. O eu-lírico sente-se claustrofóbico e “grampeado” num mundo externo que tenta ditar quem ele deve ser; no entanto, ele responde com força bruta, lembrando-se de tudo o que viveu para não se render. A frase recorrente “I am a worm before I am a man” mostra alguém que reconhece a própria imperfeição, mas que usa essa consciência como ponto de partida para evoluir. É como se ele dissesse: “posso estar no fundo, mas sei exatamente quem sou e vou me levantar, custe o que custar”.

Por trás da agressividade, o tema central é autenticidade. Cada verso fala sobre carregar cicatrizes, ser subestimado e, mesmo assim, não esquecer as raízes. A música celebra a resistência interna: lembrar dos próprios erros, traumas ou rótulos antes que o mundo os distorça. No fim, o “antes que eu esqueça” vira um mantra de empoderamento, transformando dor em combustível para seguir adiante — e fazer muito barulho no processo.

The Devil In I (Diavolul Din Mine)
Undo these chains, my friend
I'll show you the rage I've hidden
Perish the Sacrament
Swallow, but nothing's forgiven
Desfă lanțurile astea, prietene
O să-ți arăt furia pe care am ascuns-o
Sacramentul să piară
Înghite, dar nimic nu e iertat

„The Devil In I” de Slipknot este o călătorie brutal de sinceră prin culisele minții, acolo unde fiecare dintre noi își ascunde „diavolul” personal. Versurile cer să rupem lanțurile rușinii și ale învinovățirii, să ne uităm direct în oglindă și să recunoaștem furia, trădările și greșelile care ne macină din interior. Repetiția invitației „step inside” funcționează ca un refren hipnotic, chemându-ne să intrăm în propriul labirint psihic și să descoperim că răul nu este mereu altcineva; uneori trăiește chiar în noi.

Piesa vorbește despre responsabilitate și transformare: după ce conștientizezi „diavolul” din tine, nu mai poți da vina pe ceilalți. „You’ll realize I’m not your Devil anymore” transmite mesajul că maturizarea înseamnă să-ți asumi trecutul, să-ți înfrunți impulsurile distructive și să ieși, renăscut, din acest proces. Astfel, melodia devine un imn metalic al autocontrolului, al dorinței de purificare și al curajului de a tăia legăturile cu tot ce ne ține captivi în vechi tipare. Slipknot pune un soundtrack exploziv pentru introspecția profundă, transformând lupta interioară într-o experiență cathartică și eliberatoare.

Gehenna
Do you believe?
Do you fade like a dream?
Let me hear you breathe
Let me watch as you sleep
¿Crees?
¿Te desvaneces como un sueño?
Déjame oírte respirar
Déjame verte dormir

Slipknot nos conduce a su propio infierno interior con Gehenna, una canción que mezcla horror bíblico y conflicto emocional en un ambiente opresivo. El narrador se siente roto y “amarrado” a un dolor que, paradójicamente, le brinda identidad: prefiere sufrir antes que fingir normalidad. Las imágenes de sangre, corazones seccionados y juicios divinos pintan un purgatorio personal donde clama: “Free my severed heart, give me you”. Quiere liberarse, pero solo a través de otro ser que complete su vacío.

Más que un simple grito de angustia, la canción es un manifiesto contra la conformidad. Al repetir “I don’t wanna be myself”, el protagonista declara que su yo actual es una máscara social y que, para ser auténtico, debe destruirla. Con guitarras hipnóticas y un ritmo sofocante, Slipknot hace del dolor una herramienta de autodescubrimiento y nos invita a preguntar: ¿cuánto estamos dispuestos a sacrificar para no seguir siendo quienes no queremos ser?

Psychosocial
I did my time, and I want out!
So effusive fade
It doesn't cut, this soul is not so vibrant
The reckoning, the sickening
Cumpri minha pena e quero sair!
Tão efusivo se desfaz
Não basta, essa alma não vibra tanto
O acerto, a repulsa

Prepare-se para um mergulho intenso no caos emocional e social! Psychosocial é um grito de rebeldia que mistura raiva, frustração e questionamentos sobre a hipocrisia coletiva. O eu-lírico declara que já “pagou sua dívida” e exige liberdade, apontando a corrupção que nos empurra a cavar nossos próprios túmulos enquanto engolimos dinheiro e mentiras. A chuva que “matará todos nós” simboliza a inevitável consequência dos erros humanos, enquanto nos atiramos contra a parede numa tentativa desesperada de sermos ouvidos.

A repetição de “psychosocial” reforça o conflito entre a mente individual e a pressão do grupo: somos atormentados pela violência interna e externa que criamos. Há também um toque de martírio — a “preservação do mártir em mim” — revelando como nos colocamos como vítimas enquanto perpetuamos o ódio. No fim, a música convida a encarar a própria escuridão e decidir se vamos sucumbir ao ciclo de destruição ou começar de novo. É pesada, é catártica e, acima de tudo, faz você refletir sobre até onde as pessoas podem ir quando suas feridas sociais tornam-se psicóticas.

Wait And Bleed (Espera Y Sangra)
This song is called 'Wait and Bleed'
I've felt the hate rise up in me
Kneel down and clear the stone of leaves
I wander out where you can't see
Esta canción se llama 'Wait and Bleed'
He sentido el odio levantarse dentro de mí
Arrodíllate y quita las hojas de la piedra
Deambulo afuera donde no puedes ver

Slipknot nos invita a un viaje oscuro y visceral con Wait and Bleed. Desde el primer verso, el narrador confiesa: "I've felt the hate rise up in me", y con esas palabras abre la puerta a una tormenta interna de ira, miedo y confusión. El protagonista despierta en medio de una escena sangrienta, con la vista distorsionada y los nervios de punta; no sabe si está soñando o recordando un crimen. Mientras los golpes de batería y las guitarras aceleradas marcan el pulso, él se arrodilla, limpia la sangre y se pregunta cómo llegó a ese punto.

La letra gira en torno a tres ideas clave: transformación, pérdida de control y catarsis. "Inside my shell I wait and bleed" sugiere que se esconde dentro de su propio cuerpo como si fuera una armadura, esperando el momento de estallar. Cada vez que el estribillo regresa, la tensión aumenta y el narrador acepta que el dolor y el odio ya forman parte de él. En el fondo, la canción habla del miedo a la propia violencia y nos muestra cómo la ira reprimida puede convertirse en un monstruo interno que, tarde o temprano, reclamará su espacio.

Vermillion Pt. 2 (Zinnober Teil 2)
She seemed dressed in all of me
Stretched across my shame
All the torment and the pain
Leaked through and covered me
Sie schien ganz ich zu sein
Ausgebreitet über meine Scham
All die Qual und der Schmerz
Sickerte durch und bedeckte mich

„Vermillion Pt. 2“ von Slipknot ist eine düstere und emotionale Ballade, die von einer alles verzehrenden Besessenheit handelt. Der Sänger singt über eine Frau, die für ihn alles ist: ein unerwiderter Traum, ein Mythos, an den er glauben muss. Sie ist das Einzige, was er will, aber gleichzeitig ist sie die Quelle all seines Schmerzes und seiner Scham. Diese Frau ist für ihn unerreichbar, eine Fantasie, die ihn quält.

Der Song zeigt einen tiefen inneren Kampf. Man spürt die Verzweiflung des Sängers, der versucht, diese schmerzhaften Gefühle nicht in sich aufstauen zu lassen. Die ständige Wiederholung von „I won't let this build up inside of me“ (Ich werde das nicht in mir aufstauen lassen) ist wie ein Mantra gegen den Schmerz. Am Ende steht die traurige Erkenntnis: Die Frau ist nicht real und er kann sie niemals wirklich haben.

Vermillion Pt. 2 (Cynober Cz. 2)
She seemed dressed in all of me
Stretched across my shame
All the torment and the pain
Leaked through and covered me
Wydawała się mną całą
Rozpostarta na moim wstydzie
Cały ten ból i cierpienie
Przeniknęły i mnie pokryły

Witaj w świecie jednej z najbardziej zaskakujących ballad od metalowego giganta, Slipknot! "Vermillion Pt. 2" to akustyczna podróż w głąb mrocznej obsesji i nieodwzajemnionej miłości. Piosenka opowiada o kimś, kto jest wszystkim dla narratora: marzeniem, mitem, ideałem. Ale jest jeden problem... ta osoba może w ogóle nie istnieć.

Tekst maluje obraz miłości tak intensywnej, że zaciera granice między rzeczywistością a fantazją. Podmiot liryczny zmaga się z bólem i frustracją, powtarzając jak mantrę: "Nie pozwolę, by to we mnie narastało". To jego desperacka walka, by nie dać się pochłonąć przez uczucie do kogoś, kto jest "nierealny". To potężna opowieść o kochaniu iluzji i bolesnym procesie uświadamiania sobie prawdy.

Vermillion Pt. 2 (Vermiglio Parte 2)
She seemed dressed in all of me
Stretched across my shame
All the torment and the pain
Leaked through and covered me
Sembrava vestita di tutto me stesso
Distesa sulla mia vergogna
Tutto il tormento e il dolore
Trapelò e mi coprì

Sei pronto per un lato degli Slipknot che forse non conosci? Dimentica per un attimo le chitarre pesanti e le urla potenti. Con Vermillion Pt. 2, la band ci regala una struggente ballata acustica che esplora le profondità di un amore ossessivo e non corrisposto. La canzone è un viaggio nella mente di una persona completamente consumata da un amore per una donna che sembra più un'idea che una persona reale. Lei è descritta come irraggiungibile, un "sogno non corrisposto", un mito in cui il cantante deve credere per andare avanti.

Il testo esprime una disperazione palpabile. Il cantante si sente perso e non sa cosa fare, specialmente quando questo amore gli causa tristezza. La ripetizione quasi ossessiva della frase "I won't let this build up inside of me" (Non lascerò che questo cresca dentro di me) suona come un mantra disperato, un tentativo di non lasciarsi sopraffare da un'emozione così totalizzante. Alla fine, però, arriva la tragica consapevolezza: "She is unreal, I can't make her real" (Lei non è reale, non posso renderla reale). È il riconoscimento che l'oggetto del suo amore è solo un'illusione, un'idealizzazione impossibile da trasformare in realtà.

Vermillion Pt. 2 (Kızıl Bölüm 2)
She seemed dressed in all of me
Stretched across my shame
All the torment and the pain
Leaked through and covered me
Sanki tamamen beni giyinmişti
Utancımın üzerine yayılmıştı
Tüm işkence ve acı
Sızıp beni kapladı

Slipknot'tan alışık olmadığımız kadar duygusal ve akustik bir parça olan "Vermillion Pt. 2", dinleyiciyi takıntılı bir aşkın karanlık dehlizlerine sürüklüyor. Şarkı, anlatıcının ulaşılmaz birine duyduğu derin ve acı verici sevgiyi anlatıyor. Bu kişi onun için her şeydir; gerçekleşmemiş bir rüya, kimsenin söylemediği bir şarkı ve inanmak zorunda olduğu bir efsanedir. Anlatıcı, bu hayali kişiyi o kadar benimsemiştir ki, kendi utancının ve acısının bile onunla kaplandığını hisseder. Bu karşılıksız sevgi ona hüzün verse de, ondan vazgeçemez.

Şarkının ilerleyen kısımlarında ise bir iç savaş başlar. Anlatıcı, defalarca "Bunun içimde birikmesine izin vermeyeceğim" diyerek bu ezici duyguya karşı savaşmaya çalışır. Ancak bu mücadele, acı bir farkındalıkla son bulur: "O gerçek değil." Bu, sevdiği kişinin ya tamamen bir hayal ürünü olduğu ya da aralarındaki sevginin asla gerçeğe dönüşemeyeceği anlamına gelir. Şarkı, bu umutsuz aşkın ve içsel mücadelenin hüzünlü bir portresini çizer.

Vermillion (Vermelhão)
She seems dressed in all the rings
Of past fatalities
So fragile yet so devious
She continues to see
Ela parece vestida com todos os anéis
De fatalidades passadas
Tão frágil, mas tão dissimulada
Ela continua a ver

Prepare-se para uma viagem intensa pela mente do vocalista Corey Taylor. 'Vermillion' não é uma canção de amor comum; é um mergulho profundo numa obsessão avassaladora por uma mulher misteriosa. Ele a descreve como uma figura ao mesmo tempo frágil e perigosa, alguém que o hipnotiza e o deixa triste. É uma relação de amor e ódio, onde ela é tudo para ele, mas também a fonte da sua angústia.

A letra revela uma luta interna desesperada. O refrão repetido, 'I won't let this build up inside of me' (Eu não vou deixar isso crescer dentro de mim), mostra a sua tentativa de resistir a este sentimento que o consome. Mas a grande reviravolta vem no final: 'She isn't real / I can't make her real' (Ela não é real / Eu não consigo torná-la real). Será que toda essa paixão torturante era por alguém que só existia na sua imaginação? A canção nos deixa a pensar sobre os limites entre o amor, a obsessão e a fantasia.

Circle (Cerc)
Give me the dust of my father
Stand on the face of the ancients
Bare the secret flesh of time itself
Follow me
Dă-mi praful tatălui meu
Stai pe chipul strămoșilor
Dezgolește carnea secretă a timpului însuși
Urmează-mă

Te-ai simțit vreodată blocat într-un cerc, reluând aceleași greșeli? Piesa „Circle” a trupei Slipknot explorează exact acest sentiment. Este un cântec acustic surprinzător de melancolic, care te poartă într-o călătorie interioară plină de confuzie și dor.

Versurile descriu lupta de a avansa în viață, doar pentru a te regăsi în același punct de plecare. E despre acea dorință puternică de a te întoarce la un trecut mai simplu, realizând că tot ce îți doreai de fapt erau lucrurile pe care le-ai avut deja. Personajul principal știe care este calea corectă, dar ezită, se împiedică, prins într-un ciclu în care fiecare sfârșit este doar un nou început pentru aceleași probleme. Este o meditație profundă despre regret, auto-reflecție și speranța de a rupe, în cele din urmă, acest cerc vicios.

Vermillion Pt. 2
She seemed dressed in all of me
Stretched across my shame
All the torment and the pain
Leaked through and covered me
Elle semblait vêtue de tout moi
Étendue sur ma honte
Tout le tourment et la douleur
S'infiltraient et me recouvraient

Préparez-vous pour une facette surprenante de Slipknot ! Loin de leur métal puissant habituel, Vermillion Pt. 2 est une ballade acoustique poignante et mélancolique. La chanson explore les profondeurs d'un amour obsessionnel et douloureux pour une personne qui semble totalement inaccessible. Le chanteur décrit cette femme non pas comme une personne réelle, mais plutôt comme un idéal, un rêve non partagé et un mythe auquel il est forcé de croire. Elle est tout pour lui, mais elle est aussi la source de sa plus grande tristesse.

Le cœur de la chanson réside dans le conflit intérieur du narrateur. On ressent sa lutte désespérée lorsqu'il répète comme un mantra : « I won't let this build up inside of me » (Je ne laisserai pas ça monter en moi). C'est sa tentative de ne pas se laisser consumer par cette obsession. Pourtant, la conclusion est tragique et inévitable : cette femme est irréelle et il ne pourra jamais la rendre réelle. C'est une exploration touchante de l'amour non partagé et de la fine ligne entre l'adoration et l'illusion.

Vermillion Pt. 2 (Киноварь. Часть 2)
She seemed dressed in all of me
Stretched across my shame
All the torment and the pain
Leaked through and covered me
Она казалась одетой во всего меня
Растянулась по моему стыду
Все мучения и боль
Просочились и покрыли меня

«Vermillion Pt. 2» — это нетипичная для Slipknot песня. Вместо рёва гитар и грохота барабанов вы услышите меланхоличную акустическую балладу. Она рассказывает историю о мучительной, безответной любви к женщине, которая кажется почти нереальной. Для рассказчика она — всё: несбыточная мечта, недостижимый идеал, миф, в который он отчаянно хочет верить. Эта женщина — источник и его боли, и его смысла жизни.

В песне ярко показана внутренняя борьба героя. Он разрывается между желанием обладать этой женщиной и осознанием того, какую боль ему это приносит. Повторяющаяся строка «Но я не позволю этому расти внутри меня» (I won't let this build up inside of me) — это его отчаянная попытка сопротивляться всепоглощающим чувствам. В конце он приходит к печальному выводу: она нереальна, и он не в силах сделать её частью своей жизни.

Vermillion Pt. 2 (Vermillion, Partea A 2-a)
She seemed dressed in all of me
Stretched across my shame
All the torment and the pain
Leaked through and covered me
Părea îmbrăcată în tot ce sunt
Întinsă peste rușinea mea
Tot chinul și durerea
S-au scurs și m-au acoperit

„Vermillion Pt. 2” este latura liniștită și melancolică a unui diptic semnat de trupa americană Slipknot. Dacă prima parte erupe în furie, aici muzica devine aproape acustică, iar versurile ne arată un narator prins într-o obsesie: o iubire neîmpărtășită, imposibil de atins. Ea devine un vis neîmplinit, „mitul” în care trebuie să creadă, în timp ce el se luptă cu rușinea, durerea și dorința de a păstra controlul. Repetiția refrenului - „nu voi lăsa asta să se adune în mine” - este ca o mantră de auto-salvare, un strigăt de ajutor mascat sub o liniște aparentă.

Prin imagini poetice și contraste puternice, piesa vorbește despre conflictul dintre fantezie și realitate. Femeia, „ireală” și „inatinsă”, simbolizează toate dorințele imposibile care ne pot consuma pe dinăuntru. În spatele chitarelor blânde și al vocii fragile există un mesaj universal: când ne agățăm de idealuri imposibile, riscăm să ne pierdem pe noi înșine. „Vermillion Pt. 2” ne amintește că uneori trebuie să lăsăm visul să plece pentru a recâștiga liniștea.

Vermillion Pt. 2
She seemed dressed in all of me
Stretched across my shame
All the torment and the pain
Leaked through and covered me
Ela parecia vestida com tudo de mim
Estendida sobre a minha vergonha
Todo tormento e dor
Escorreu e me cobriu

Vermillion Pt. 2 desacelera o caos característico do Slipknot para mergulhar em um clima quase onírico. A letra revela um eu-lírico consumido por uma paixão obsessiva: a figura amada é descrita como “um mito em que preciso acreditar” e “um sonho não correspondido”. Ao mesmo tempo em que ele idealiza essa pessoa, reconhece que ela é inatingível e irreal, o que transforma desejo em frustração e tristeza. O contraste entre a melodia suave e as palavras sombrias cria um retrato sincero de amor não correspondido, mostrando como sentimentos acumulados podem sufocar alguém por dentro.

Apesar da dor evidente, o refrão martelante — “I won’t let this build up inside of me” — deixa clara a luta interna para não ser dominado pela angústia. A faixa funciona como um desabafo: ela expõe a tensão entre querer manter viva a fantasia e a necessidade de deixar o sentimento partir. Assim, Vermillion Pt. 2 convida o ouvinte a refletir sobre os perigos de idealizar quem se ama e sobre a importância de reconhecer a própria realidade emocional antes que tudo transborde.

We have more songs with translations on our website and mobile app. You can find the links to the website and our mobile app below. We hope you enjoy learning English with music!
Download on the App Store
Get it on Google Play
Rated 4.9 by 7000+ learners
Apple and App Store are trademarks of Apple Inc.
Google Play and the Google Play logo are trademarks of Google LLC.