подснежниками [podsnezhnikami], “kardelenlerle” demektir. Kardelen, karların arasından çıkan ve baharın gelişini simgeleyen narin bir çiçektir.
Şarkıda bu kelime, bedenin kardelenlerle örtülmesini anlatan şiirsel ve güçlü bir imge oluşturur. Alışılmadık doğa betimlemesi, parçanın romantik ve biraz gizemli atmosferini daha akılda kalıcı hâle getirir.
“ПОМНИ (POMNI)”, yani “Hatırla”, geçmişten gelen yoğun bir aşkı anlatıyor. Anlatıcı, karşısındaki kişiden onu boşluktan çekip çıkardığı günü hatırlatmasını istiyor: “Помни, ты напомни” [Hatırla, bana hatırlat]. Bu kişi, onun “öldürülmüş dünyasını” yeniden bir araya getirmiş. İlk dans, çiçekler ve çatıda buluşma gibi romantik görüntüler var, ama şarkı kısa sürede daha karanlık bir yere gidiyor: “Мне до дома километров пропасть” [Benim eve gitmem için kilometreler değil, bir uçurum var]. Buradaki “пропасть” hem “uçurum” hem de mecazen aşılması imkânsız bir mesafe anlamına geliyor.
İkisi, kapanmış bir mekânda kalmaya devam ediyor; kapılar çoktan kapanmış olsa da birbirlerinden kopamıyorlar. “Я искушение / Ты спасение” [Ben ayartmayım / Sen kurtuluşsun] dizesi, ilişkilerini tek cümlede karşı karşıya koyuyor. Bir yanda günah ve tehlike çağrışımı, diğer yanda kurtarılma fikri var. “Пока тело не укрыло подснежниками” [Beden kardelenlerle örtülene kadar] sözü ise romantik olmaktan çok ürpertici bir son görüntü kuruyor. Подснежник, kardan sonra açan kardelendir. Şarkıdaki kişi, sevdiğinin ruhunu geri topladığını söylüyor, sonra da “Ты душу забрала” [Ruhumu aldın] diyerek bu kurtuluşun aynı zamanda teslimiyet olduğunu kabul ediyor.