Мальви betekent 'stokrozen'. Dit is een bloem die in Oekraïne symbool staat voor liefde, hoop en veerkracht, en vaak wordt geassocieerd met het thuisland en traditie.
In dit lied worden de gele stokrozen een krachtig symbool van hoop en doorzettingsvermogen, zelfs in moeilijke tijden. Ze bloeien 'midden in de winter' onder een 'blauwe hemel', wat een onverwachte en mooie metafoor is voor het vinden van schoonheid en kracht wanneer je die het minst verwacht.
‘Жовті мальви’ betekent ‘gele malva’s’. In het lied bloeien die bloemen “під блакитним небом серед зими” (onder een blauwe hemel midden in de winter). Dat kan volgens de gewone regels niet, en precies daarom worden ze een teken van hoop: de zanger ziet erin dat mensen in hun land weer bij elkaar zullen komen. Tegenover die bijna onmogelijke bloemen staan heel concrete beelden van oorlog en stilstand: “Під звуки арти коло хати” (bij het geluid van de artillerie naast het huis), verfrommelde vellen papier, onuitgebrachte liederen en niet gemaakte video’s. Toch blijven zij staan en zingen ze verder. Zelfs muntthee brengt geen rust, zegt hij, wat die onrust extra tastbaar maakt.
De tekst gaat ook over een liefde die opnieuw kan beginnen. “Знаєш, ти знову мене покохаєш” (weet je, je zult weer van me houden) klinkt zelfverzekerd, bijna uitdagend. Daarna komt de bekende gedachte: “І не ввійти в одну річку двічі” (je kunt niet twee keer dezelfde rivier binnengaan), een uitdrukking over het feit dat alles verandert. Toch gelooft de zanger dat zij opnieuw naast elkaar zullen staan. Hij wil “з чистої сторінки” (op een schone bladzijde) beginnen en noemt muziek een medicijn, terwijl hij de ander vergelijkt met een boek van Nietzsche: niet eenvoudig, maar hoe beter hij leest, hoe liever hij bij haar is. Dat maakt het refrein zo mooi eigenwijs: midden in de winter bloeien gele bloemen, en uit een tijd waarin liefde en zang zogenaamd niet passen, groeit toch een nieuw begin.