Primaveras betekent letterlijk 'lentes'. Het is een prachtig en poëtisch woord dat de seizoenen van het jaar oproept.
In dit lied gebruikt Vicente Fernández het woord op een hyperbolische manier om de diepte van zijn liefde uit te drukken. Hij zingt over "un millón de primaveras" (een miljoen lentes), wat een onvoorstelbaar lange tijd is, om te benadrukken dat hij zijn geliefde voor altijd zal aanbidden. Het is een ontroerende manier om de eeuwigheid van zijn gevoelens te beschrijven.
In "Un Millón De Primaveras" hoor je de Mexicaanse ranchera-grootmeester Vicente Fernández op zijn theatraalst. Zijn ex wil dat hij stopt met zeuren over de liefde. Ze vraagt hem zelfs om haar naam uit zijn gedichten te schrappen en de tekst van zijn liedjes aan te passen: "Y que cambie la letra de mis canciones / Y tu nombre quite ya de aquel poema" (En dat ik de tekst van mijn liedjes verander / En jouw naam weghaal uit dat gedicht). Maar in plaats van nederig af te druipen, kiest Fernández voor heerlijk overdreven sarcasme. Hij zweert dat hij er bijna is met vergeten. Er is nog maar één klein dingetje nodig: "Solo falta un millón de primaveras / Unos cuantos siglos solo he de adorarte" (Er ontbreekt nog maar een miljoen lentes / Nog maar een paar eeuwen moet ik je aanbidden). Pas daarna laat hij haar met rust.
Het wordt nog gekker als zelfs zijn hond erbij wordt gesleept. Het dier blafte blij toen ze aankwam, maar zij vond dat de hond gek was en naar de verkeerde persoon blafte. Ze gooide er blijkbaar zelfs een steen naar! Vicente smeekt haar om geduld: "Ten paciencia, no le des otra pedrada" (Heb geduld, gooi niet nog een steen naar hem). Een pedrada is letterlijk een steenworp. Dat detail laat pijnlijk en komisch zien hoe kil de sfeer werkelijk is. Vicente belooft dat noch hij, noch zijn hond haar ooit weer lastigvalt... over een slordige miljoen lentes, natuurlijk.