Melena oznacza „bujne, długie włosy”, a dosłownie może też znaczyć „grzywę”. W wyrażeniu «con tu melena al viento» narrator maluje poetycki obraz ukochanej z rozwianymi włosami, co nadaje temu słowu romantyczny i bardzo zapadający w pamięć charakter.
„Estos Celos” Vicente’a Fernándeza, meksykańskiego artysty, to bardzo bezpośrednia opowieść o zazdrości, spóźnionym zrozumieniu i utracie ukochanej osoby. Podmiot liryczny widzi kobietę piękną i zmysłową: „Te miré, estabas tan bonita, tan sensual” [Zobaczyłem cię, byłaś taka piękna, taka zmysłowa]. Zauważa jej włosy rozwiane na wietrze, spojrzenie, dekolt i charakterystyczny pieprzyk. Słowo „ajena” sugeruje, że wyobraża ją sobie jako należącą już do kogoś innego albo po prostu niedostępną dla siebie, i właśnie ta myśl sprawia mu ból.
Najmocniejszy refren brzmi: „Estos celos me hacen daño, me enloquecen” [Ta zazdrość mnie rani, doprowadza mnie do szaleństwa]. Bohater przyznaje, że dopiero po czasie zrozumiał, iż „contigo tenía todo y lo perdí” [z tobą miałem wszystko i to straciłem]. Nawet łzy kobiety budzą w nim przez chwilę nadzieję, ale szybko okazuje się, że „ya no hay amor” [nie ma już miłości]. To właśnie czyni piosenkę tak bolesną: on nie walczy o pewny związek, tylko patrzy na jego utratę i wie, że sam popełnił błąd. Tytułowe „celos” to po prostu zazdrość, lecz tutaj staje się ona myślą, od której nie potrafi się uwolnić.