Fagulhando komt van het werkwoord fagulhar, wat 'vonken' of 'fonkelen' betekent. Het is een levendig en poëtisch woord dat je niet elke dag tegenkomt in liedjes.
In de context van het lied beschrijft Vanessa da Mata de liefde als een schilderij van Klimt, 'De Kus', dat
In ‘Te Amo’ kijkt Vanessa da Mata liefde recht in de ogen, inclusief de angst die erbij hoort. De verteller zegt dat het ergste niet is dat iets mislukt, maar dat je stopt met proberen: “Mas o pior não é não conseguir / É desistir de tentar” [Maar het ergste is niet dat het niet lukt, maar dat je opgeeft om het te proberen]. Ze heeft vroeger allerlei grapjes, clichés en teleurstellingen gehoord over samenwonen en trouwen. “Se entregar seria fraquejar” [Je overgeven aan de liefde zou zwak zijn], zeggen die oude ideeën eigenlijk. Toch kiest ze voor het simpele, herhaalde antwoord: “Te amo” [Ik hou van je]. Dat steeds terugkerende zinnetje klinkt bijna als een dappere belofte.
Daarna wordt de liefde getest door de tijd. Wat als ze elkaar later niet meer herkennen, of als de romance uit elkaar valt en zijn betekenis verliest? Toch ziet de verteller hen als ‘O Beijo’ [‘De Kus’], het beroemde schilderij van Gustav Klimt: twee geliefden die voor altijd in glanzende kleuren lijken op te gaan in hun omhelzing. De wens is heerlijk concreet: samen oud worden, gelukkig zijn, hand in hand in de zon. Het is een beetje veel, ja, maar juist daardoor is het mooi. Tegen alle waarschuwingen over liefde in zegt dit lied: ik probeer het toch, ik blijf bij jou, voor altijd.