Doncella σημαίνει «κοπέλα» ή «παρθένα», μια ποιητική, παλιομοδίτικη λέξη. Σε αυτόν τον στίχο όμως είναι ο τίτλος ενός τραγουδιού που ακούγεται, γι' αυτό μένει αμετάφραστη.
Η María Zardoya τραγουδάει σε έναν άντρα που έφυγε χωρίς καμία εξήγηση: «Te fuiste sin decir 'adiós'» [Έφυγες χωρίς να πεις «αντίο»]. Δεν του φωνάζει. Τον παρακαλάει να γυρίσει, και η φωνή της μένει απαλή και ονειρική ακόμα κι όταν φαντάζεται το χειρότερο: «No quiero verte al frente de otra en Ibiza» [Δεν θέλω να σε δω μπροστά σε άλλη στην Ίμπιζα]. Η Ίμπιζα είναι μια πολύ συγκεκριμένη λεπτομέρεια, και γι' αυτό τσούζει.
Το καλύτερο εύρημα είναι η μικρή αλλαγή ανάμεσα σε δύο σχεδόν ίδιους στίχους. Πρώτα ακούμε «Es tan bonito y hecho pedazos» [Είναι τόσο όμορφο και κομματιασμένο] και προς το τέλος «Fue tan bonito y hecho pedazos» [Ήταν τόσο όμορφο και έγινε κομμάτια]. Αλλάζει μόνο ένα ρήμα, από το παρόν στο παρελθόν, και η σχέση τελειώνει μέσα σε μία λέξη. Η υπερβολή «Llevo mil años amándote ya» [Σ’ αγαπάω ήδη χίλια χρόνια] είναι λίγο θεατρική, αλλά της πάει, πριν το τραγούδι κλείσει με τον τίτλο του, ένα σκέτο «¡Ay, no puedo!» [Αχ, δεν μπορώ!].