Tukehduttaa oznacza 'dusić' lub 'udusić'. To mocne słowo, które rzadko pojawia się w piosenkach, a jego użycie w tym kontekście jest bardzo sugestywne.
W piosence Stella śpiewa: "Se savullansa meitä tukehduttaa" (Dusi nas swoim dymem). Metaforycznie odnosi się to do duszącej atmosfery w związku, w którym wspomnienia i nierozwiązane problemy uniemożliwiają oddychanie i pójście naprzód. To słowo doskonale oddaje intensywność emocji w utworze.
Piosenka Stelli, "Piste", to naprawdę poruszające spojrzenie na koniec związku i trudność odpuszczenia. Artystka śpiewa o tym, jak próba podtrzymania czegoś, co już gaśnie, jest bezcelowa i tylko przynosi ból. Kiedy mówi "Kun puhalletaan tulta tähän sammuvaan hiileen, Se savullansa meitä tukehduttaa" [Kiedy dmuchamy ogień w ten gasnący węgiel, Jego dym nas dusi], czuć, jak bardzo jest to wyczerpujące i bezsensowne. To jest o tym, że czasem odpuszczenie jest aktem odwagi, a nie słabości.
Podoba mi się, jak Stella podkreśla, że tkwienie w przeszłości, w samych wspomnieniach, sprawia, że nie żyjemy teraźniejszością: "Jos vain muistellaan, Jäädään kiinni ikuisuuteen, Eikä eletä ollenkaan" [Jeśli tylko wspominamy, Zostajemy uwięzieni w wieczności, I wcale nie żyjemy]. Jest w tym taka szczerość. "Kaikki on jo nähty, siksi pisteen nyt teen" [Wszystko już widziałam, dlatego teraz stawiam kropkę] to mocne stwierdzenie, które pokazuje determinację do zakończenia tego rozdziału i prośbę o możliwość zapomnienia: "Anna jo olla, Anna mun olla unohtaa" [Daj spokój, Daj mi zapomnieć]. To piosenka o szukaniu spokoju po burzy i odwadze, by iść dalej.