Astronautteja betekent 'astronauten' en is de meervoudige partitiefvorm van 'astronautti'. Het is een dromerig en ambitieus woord dat direct de aandacht trekt.
In het lied zingt Sanni over de jeugddromen van 'prinsessoja ja astronautteja' (prinsessen en astronauten) die ze hadden. Dit woord staat symbool voor de onschuldige, grootse aspiraties die vaak verloren gaan in de volwassenheid, wat het een ontroerende en herkenbare keuze maakt.
Sanni’s ‘Prinsessoja Ja Astronautteja’ betekent ‘Prinsessen en astronauten’: het klinkt als een droom voor later, maar in het refrein ligt die droom in stukken. ‘Prinsessoja astronautteja / Piti meistä tulla’ [‘Prinsessen en astronauten / dat zouden we worden’] wordt meteen gevolgd door ‘mekko riekaleina, laskuhumalassa’ [‘een jurk aan flarden, met een kater’]. Dat contrast is heerlijk scherp: ooit grootse plannen, nu glitters, drank en een jurk die de avond niet heeft overleefd. De coupletten kijken kritisch naar een wereld van blinkende sneakers, statussen die met een scheermes lijken te snijden, bier na bier en eindeloos gepraat. ‘Kuka täällä oikeesti tekee mitään?’ [‘Wie doet hier eigenlijk echt iets?’] klinkt als een vermoeide prik door alle drukte heen.
Daarna wordt liefde bijna een kledingstuk: ‘Rakkautta etsitään kuin morsian mekkoa’ [‘Liefde wordt gezocht zoals een bruid een jurk zoekt’]. Je gebruikt haar één keer en bergt haar op in de kast, een bijzonder botte en grappige vergelijking. Toch vraagt de zangeres heel eenvoudig: ‘Ota mut syliin, pitele, mut älä omista’ [‘Neem me in je armen, houd me vast, maar bezit me niet’]. Tegen het einde springt het lied van calorieën tellen naar een zomer uit 1996, met geschaafde knieën op de zandbak en een moeder die een pleister plakt en zegt: ‘Anna mä puhallan’ [‘Laat mij erop blazen’]. De herhaalde vraag ‘Kuka puhaltaa nyt?’ [‘Wie blaast er nu?’] maakt het slot klein en pijnlijk: vroeger was er iemand die de pijn wegblies, maar wie doet dat nu?