Karolinen odnosi się do żołnierzy szwedzkiej armii z czasów króla Karola XII, znanych ze swojej odwagi i dyscypliny.
W kontekście piosenki, słowo to jest kluczowe, ponieważ utwór opowiada o modlitwie i losie tych właśnie żołnierzy. Jest to słowo historyczne, które nadaje piosence głębi i specyficznego, militarnego charakteru, odróżniając ją od innych utworów.
„Karolinens Bön” przedstawia żołnierza, który idzie do bitwy jako „soldat i Jesu namn” [żołnierz w imię Jezusa]. Nie walczy wyłącznie za siebie: składa życie „för sin konung och fosterland” [za swojego króla i ojczyznę], a wiara, obowiązek i braterstwo pomagają mu zapomnieć o strachu. Najmocniejszy obraz pojawia się w refrenie: „In i striden genom ett kulregn, Herrens vilja ske” [Do walki, przez grad kul, niech się dzieje wola Pana]. Karoliner maszerują w szeregu prosto na przeciwnika, aż widzą go z bliska. Szwedzkie „vitögat” oznacza dosłownie „białko oka”, więc chodzi o moment, gdy wróg jest już tuż przed nimi.
Tytułowa „bön” [modlitwa] wraca jako fragment „Fader Vår” [Ojcze nasz]. To sprawia, że scena wojskowa brzmi jak modlitwa odmawiana wspólnie przed śmiercią: „Ge oss bröd ock idag” [Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj] oraz „förlåt oss våran skuld” [odpuść nam nasze winy]. Tekst nie ukrywa, jak wielka jest cena posłuszeństwa: żołnierze są gotowi oddać życie, ponieważ wierzą, że „Herren har dömt” [Pan osądził]. Jest w tym coś podniosłego, ale też bezlitośnie prostego: armia idzie naprzód, modli się i pozostawia swój los w rękach Boga.