Hastío betekent niet zomaar verveling, maar een diepe, slepende tegenzin of levensmoeheid. In de zin “Sálvame del hastío” vraagt de zanger om gered te worden van die beklemmende leegte en apathie, wat dit ongebruikelijke en poëtische woord extra kracht geeft.
In ‘Sálvame’ van de Mexicaanse groep RBD spreekt iemand die zonder een geliefde achterblijft. De afwezigheid voelt lichamelijk: “Extrañarte es mi necesidad” [Je missen is mijn behoefte] en “Con el nudo en la garganta” [Met een brok in mijn keel]. De uitdrukking un nudo en la garganta betekent dat verdriet of spanning spreken moeilijk maakt. De zanger denkt voortdurend aan die persoon en zegt dat het hart langzaam zijn geloof en zelfs zijn stem verliest: “Poco a poco el corazón / va perdiendo la fe, perdiendo la voz” [Beetje bij beetje verliest het hart zijn geloof, het verliest zijn stem]. Dat is lekker dramatisch, maar precies daardoor voelt het lied als een echte noodkreet.
Het refrein is een herhaald verzoek om gered te worden: “Sálvame del olvido, sálvame de la soledad” [Red me van de vergetelheid, red me van de eenzaamheid]. Daarna komen el hastío [de verveling en leegte] en la oscuridad [de duisternis] erbij. “No me dejes caer jamás” [Laat me nooit vallen] maakt duidelijk hoe afhankelijk de spreker zich voelt. Zelfs doorgaan lukt maar met moeite: “Me propongo tanto continuar” [Ik neem me zo vaak voor door te gaan], terwijl liefde juist het woord is dat moeilijk los te laten valt. De Spaanse titel betekent simpelweg ‘Red me’, en dat is precies wat het lied steeds opnieuw vraagt.