La Couleur Du Temps Lyrics in Polish by Manu Chao
Dormir debout dosłownie znaczy „spać na stojąco”, ale jako francuski idiom opisuje coś absurdalnego, niewiarygodnego lub pozbawionego sensu. W piosence wyrażenie une histoire à dormir debout oznacza „historię wyssaną z palca” albo „niedorzeczną opowieść”, co nadaje tekstowi ironiczny i zapadający w pamięć charakter.
Manu Chao, artysta związany z Francją i Hiszpanią, buduje tu opowieść z krótkich, mocnych obrazów. Podmiot mówi: „Je connais la couleur du temps” [Znam kolor czasu] i „Je connais les rues de l'hiver” [Znam ulice zimy], jakby znał świat od jego dziwnej, chłodnej strony. Zna też „l'odeur de l'argent” [zapach pieniędzy] oraz „la folie des gens” [szaleństwo ludzi]. Szczególnie ciekawa jest linia „Je connais ta mère / Mieux qu'ton père” [Znam twoją matkę lepiej niż twojego ojca]. Skrócone „qu'ton” brzmi potocznie, a cała uwaga jest trochę zuchwała i celowo niepokojąca. „Faire la pluie et le beau temps” dosłownie znaczy „robić deszcz i dobrą pogodę”, lecz we francuskim oznacza też mieć wpływ na sytuację, decydować o wszystkim.
Refren nazywa tę historię „une histoire de fou” [szaloną historią]. Ktoś „rêve debout, à poings fermés” [śni na stojąco, z zaciśniętymi pięściami], zamyka oczy, żeby zapomnieć, a mimo to widzi „l'enfer sur la Terre” [piekło na Ziemi]. Pojawia się nawet ostrzeżenie: „je sais que naguère / reviendra la guerre” [wiem, że wojna z przeszłości powróci]. Finał jest gorzki i bezpośredni: „Tout l'monde s'en fout” [Wszystkim wszystko jedno], a powtarzane „dormir debout” [spać na stojąco] opisuje świat, który zachowuje się tak, jakby nie chciał się obudzić. Tytułowa „couleur du temps” [kolor czasu] pozostaje czymś niejasnym, ale narrator wciąż ma nadzieję: „j'espère qu'il est encore temps” [mam nadzieję, że wciąż jest czas].
