Frontera betekent 'grens'. Het is een woord dat je vaak tegenkomt in de context van reizen en migratie, wat een centraal thema is in veel van Manu Chao's muziek.
In dit nummer wordt 'frontera' herhaaldelijk gebruikt om de beweging van de wind, honger en mensen over grenzen heen te beschrijven, vaak zonder duidelijke reden. Het benadrukt de vluchtigheid en de universele aard van deze bewegingen, en de impact van grenzen op het leven.
In 'El Viento' neemt Manu Chao je mee op een reis over grenzen en wegen, gedreven door de wind. Het lied herhaalt de komst en het vertrek van de wind, zonder duidelijke reden: 'El viento viene, el viento se va / Sin más razón' [De wind komt, de wind gaat / Zonder verdere reden]. Dit gevoel van constante beweging en onzekerheid wordt versterkt door de beelden van honger en de mens die komen en gaan: 'El hambre viene, el hombre se va / ¿Cuándo volverá?' [De honger komt, de man gaat / Wanneer zal hij terugkeren?].
Het lied schetst een beeld van een onverbiddelijke cyclus, waarin de dood komt en het geluk verdwijnt, steeds weer over de grens en langs de weg. De herhaling van 'Por la carretera, por la carretera' [Over de snelweg, over de snelweg] benadrukt de eindeloze reis. De vermelding van 'Ruta Babylon' aan het einde voegt een diepere laag toe, misschien verwijzend naar een moeilijke of noodlottige weg. Het is een krachtig en enigszins melancholisch nummer over de onvermijdelijke stromen van het leven.