Hubieras ido, İspanyolcada geçmişte gerçekleşmemiş bir durumu anlatan önemli bir yapıdır ve “gitmiş olsaydın” anlamına gelir. Hubieras burada dilek-şart kipini, ido ise “gitmek” fiilinin geçmiş ortaç hâlini oluşturur.
Şarkının başlığında ve nakaratında geçen “Si no te hubieras ido”, “Eğer gitmiş olmasaydın” demektir. Bu ifade, geçmişteki ayrılığın yarattığı pişmanlığı ve “her şey farklı olabilirdi” duygusunu güçlü biçimde yansıtır.
Bu şarkı her sabah yalnız uyanan bir adamın ağzından anlatılıyor. Sevdiği kadının neden gittiğini hiç söylemiyor, sadece geride kalanları sayıyor: yalan söylemeyen bir ayna, "siempre tan igual" (hep aynı) geçip giden insanlar ve birden yanlış gelmeye başlayan hayatın ritmi.
Nakarat tek bir cümleye dayanıyor: "Si no te hubieras ido sería tan feliz" (Gitmeseydin çok mutlu olurdum). Buradaki hubieras ido, İspanyolcada artık değiştirilemeyecek bir geçmiş için kullanılan zaman, bu yüzden şarkı çıkışı olmayan bir pişmanlık gibi duyuluyor. Bence en güzel imge "El frío de mi cuerpo pregunta por ti" (Bedenimdeki soğuk seni soruyor): seni soran adamın kendisi değil, bedeni. Şarkıyı Marco Antonio Solís yazdı, Maná ise onu ağır bir rock baladı olarak söylüyor.