Pira pochodzi od potocznego czasownika pirar, czyli „wariować”, „szaleć” albo „doprowadzać kogoś do szaleństwa”. W piosence „seu jeito de olhar pira minha consciência” oznacza, że sposób, w jaki ukochana osoba patrzy, całkowicie zawraca podmiotowi lirycznemu w głowie i wywołuje silne emocje.
„Olhos Castanhos” („Brązowe oczy”) to bardzo czuła deklaracja miłości. Luísa Sonza mówi, że uwielbia brązowe oczy ukochanej osoby i często powtarza „eu te amo” („kocham cię”), jakby same słowa były kolejnymi znakami budującymi uczucie. Są tu też konkretne, przyjemne drobiazgi: głupkowaty uśmiech, przytulanie i spojrzenie, które „pira minha consciência” („doprowadza mój umysł do szaleństwa”). Zwrot „sorriso destrói” („uśmiech niszczy”) jest oczywiście przesadą, ale bardzo obrazową: ten uśmiech całkowicie odbiera jej spokój.
W refrenie miłość brzmi jak szczęśliwe spotkanie we właściwym momencie. „A sorte te trouxe pra perto” („szczęście przyprowadziło cię blisko”), a „destino nos uniu no tempo certo” („los połączył nas we właściwym czasie”). Serce, które wcześniej było „pó” („prochem”), odzyskuje życie, a Bóg „fez de dois um só” („uczynił z dwojga jedno”). Najładniejsza metafora pojawia się później: „É regando que a flor nasce” („kwiat rośnie, gdy się go podlewa”), więc miłość także potrzebuje troski. Uczucie jest tak poważne, że podmiotka modli się o każdy krok i wyobraża sobie przyszłe dziecko z cechami ukochanej osoby. To romantyczne, bezpośrednie i odrobinę przesadzone, ale właśnie ta szczerość nadaje piosence urok.