Hortelã to po portugalsku „mięta”. To słowo jest interesujące, ponieważ nie jest tak często spotykane w tekstach piosenek, a jego użycie w tym kontekście jest bardzo zmysłowe i poetyckie.
W piosence Luísa Sonza śpiewa: „E me beija com a boca de hortelã” (I pocałuj mnie ustami o smaku mięty). To zdanie wywołuje obraz świeżego, orzeźwiającego pocałunku, dodając intymności i delikatności do romantycznego nastroju utworu.
„Melhor Sozinha” znaczy „Lepiej samej” i już tytuł pokazuje niezależność bohaterki. Podoba jej się pewien mężczyzna, ale bliskość trochę ją stresuje: „Eu gosto tanto de você, mas isso tudo me dá frio na barriga demais” [Tak bardzo cię lubię, ale to wszystko przyprawia mnie o ogromne motyle w brzuchu]. Jest daleko od domu i swoich bliskich, więc obecność tej osoby daje jej spokój: „Só tem você minha paz” [Mam tylko ciebie, mój spokój]. Jednocześnie nie umie łatwo zaufać. To flirt pełen pewności siebie: wie, że on chce ją zdobyć, że przyjdzie, gdy go zawoła, i że rano da jej miłość. Podoba jej się jego spojrzenie, sposób kochania, a nawet to, że dobrze śpiewa.
Najlepszy moment przychodzi w refrenie: „Eu sou bem melhor sozinha, sabe” [Wiesz, sama jestem o wiele lepsza]. Ona nie potrzebuje związku, ale robi dla niego mały wyjątek: „Mas talvez tem um cantinho e cabe um pouco quase nada” [Ale może znajdzie się kącik, w którym zmieści się odrobina, prawie nic]. To brzmi jednocześnie słodko i bezczelnie. Nie będzie udawać zainteresowania ani „robić komuś towarzystwa”, co wyraża wers „Eu não sou de fazer sala” [Nie jestem osobą, która zabawia innych dla uprzejmości]. Słowa „cê” i „tu” oznaczają „ty”, a „cê” jest potocznym skrótem od „você”. Bohaterka mówi więc: spróbuj, pomyśl, ale pamiętaj, że moje życie już jest pełne. Jeśli chcesz w nim zostać, musisz naprawdę się postarać.