Hortelã kelimesi 'nane' anlamına gelir. Bu, günlük konuşmada sıkça rastlanmayan, ancak şarkıya hoş bir tat katan ilginç bir kelimedir.
Şarkıda Luísa Sonza, "E me beija com a boca de hortelã" (Ve beni nane kokulu ağzıyla öp) diyerek, öpücüğün ferahlatıcı ve tatlı etkisini nane ile özdeşleştiriyor. Bu benzetme, şarkının romantik ve samimi atmosferine katkıda bulunuyor.
Luísa Sonza ve Marília Mendonça’nın bu şarkısında anlatıcı, birine güçlü bir ilgi duyuyor ama özgürlüğünden de vazgeçmek istemiyor. Evinden ve sevdiklerinden uzakta yalnızca bu kişinin ona huzur verdiğini söylüyor: “Só tem você minha paz” [Huzurum olan yalnızca sensin]. Yine de güvenmekte zorlanıyor. Karşısındaki kişinin onu istediğini, ihtiyaç duyduğunda geleceğini ve her sabah sevgi vereceğini biliyor; naneli öpücük, birlikte yazılan şarkılar ve “tu ainda canta bem” [sen ayrıca güzel şarkı söylüyorsun] gibi ayrıntılar bu yakınlığı sevimli ve biraz flörtöz kılıyor.
Nakaratın fikri çok net ve eğlenceli bir sınır koyuyor: “Eu sou bem melhor sozinha, sabe” [Biliyor musun, yalnızken çok daha iyiyim]. Yani anlatıcı ilişkiye muhtaç değil. Ama hemen ardından küçük bir ihtimal bırakıyor: “Mas talvez tem um cantinho e cabe / Um pouco quase nada” [Ama belki küçük bir köşe vardır, içine azıcık, neredeyse hiçbir şey sığar]. “Não sou de fazer sala” [Misafir ağırlıyormuş gibi yapmacık davranmam] sözü de onun doğrudan biri olduğunu anlatıyor. Kapıyı tamamen kapatmıyor, fakat karşısındaki kişiye “düşün, dene” diyerek sevgiyi hak etmesi gerektiğini açıkça söylüyor.