Hortelã betekent 'munt'. Het is een specifiek en fris woord dat niet in elk liedje voorkomt.
In dit nummer zingt Luísa Sonza over een kus met een 'boca de hortelã' (mond van munt). Dit creëert een levendig en zintuiglijk beeld van een frisse en misschien wel onverwachte kus, wat de tekst extra charme geeft.
In “Melhor Sozinha :-):-”, van de Braziliaanse artiesten Luísa Sonza en Marília Mendonça, twijfelt de verteller tussen vrijheid en verliefdheid. Ze houdt van iemand, maar vindt vertrouwen moeilijk. Ver van huis en haar familie voelt die persoon toch als haar rust: “Só tem você minha paz” [Jij bent de enige die mijn vrede is]. Tegelijk zegt ze heel duidelijk: “Eu sou bem melhor sozinha, sabe” [Ik ben eigenlijk beter alleen, weet je]. Dat klinkt zelfverzekerd en een beetje uitdagend, zeker omdat ze daarna toegeeft dat er misschien tóch een klein plekje voor hem is.
De aantrekkingskracht zit in heel concrete details: hij komt altijd als ze hem roept, geeft haar ’s ochtends liefde, kust haar met een muntachtige adem en schrijft liedjes voor haar. “Cê” is spreektaal voor “você”, oftewel “jij”, en “não sou de fazer sala” betekent hier dat ze niet doet alsof of iemand lang probeert te vermaken. Ze wil geen grote ruimte voor een relatie beloven, hooguit “um pouco quase nada” [een beetje, bijna niets]. De boodschap is dus heerlijk dubbel: ze heeft niemand nodig, maar deze ene persoon krijgt misschien toch toegang. “Então pensa, então tenta” [Denk er dan over na, probeer het dan] klinkt als een speelse uitdaging.