Мольфар [molfar], Karpatlar bölgesinin halk inanışlarında doğaüstü güçlere sahip olduğuna inanılan büyücü, şifacı veya bilge kişidir. Şarkıda мольфар [molfar], savaş alanında ölen askerlerin yasını tutan ve onları toprağa emanet eden gizemli bir figür olarak karşımıza çıkar; bu nedenle kelime hem kültürel açıdan özgün hem de çok akılda kalıcıdır.
Kozak System’in Ukrayna’dan gelen “Мольфар (Molfar)” şarkısında, savaş alanında dolaşan bir molfar görüyoruz. Molfar, Karpatlar’daki halk anlatılarında doğa ve büyüyle ilişkilendirilen bilge ya da şifacı bir figürdür. Burada ise elinde çözüm kalmamış, ölü askerlerin arasında ağlayan bir adamdır: “Йшов мольфар по полю бою” [Molfar savaş alanında yürüyordu] ve gözyaşlarını “tuz gibi” döküyordu. Toprağı avuçlarına alıp onunla konuşuyor, askerlerin küllerini kendi ruhuna üflüyordu. “Я ж не ти і все, що можу хоронити” [Ben sen değilim, yapabildiğim tek şey gömmek] sözü, Tanrı’ya karşı duyduğu çaresizliği açıkça söylüyor. Bu molfar ölüleri diriltemiyor; yalnızca onları toprağa teslim edebiliyor.
Şarkının en güçlü görüntülerinden biri, silahların leyleklere dönüşmesi. “Обертає чорну зброю на лелеки” [Kara silahı leyleklere çeviriyor] derken molfar, savaşın aletlerini gökyüzüne gidecek kuşlara çevirmek istiyor. Leylekler burada sözün içindeki gerçek kuşlar olarak beliriyor ve sonra “А лелек нема у небі полетіли” [Gökyüzünde leylekler yok, uçup gittiler] deniyor. Nakarattaki “Це война” [Bu savaş] kısa ve serttir. Ardından gelen “Не сумуй, козаче мольфар” [Üzülme, molfar kozak] ve “Ми піднялись вище хмар” [Bulutların üstüne yükseldik] sözleri, ölen savaşçıların artık gökyüzünde olduğu fikrini taşır. Bir yanda meyhanede dolaşan mezarcı, diğer yanda göğe uçan leylekler vardır. Şarkı, savaş alanındaki külü, toprağı ve gömülen askerleri doğrudan gösterirken, molfarın bütün büyüsünün sonunda bir duaya ve vedaya dönüştüğünü anlatır.