Skymt betekent 'glimp' of 'flits'. Het is een mooi en enigszins poëtisch woord dat de kortstondige aard van iets benadrukt.
In de context van het lied, "En skymt av solen, doft av vår" (Een glimp van de zon, geur van de lente), roept het een beeld op van vluchtige momenten van hoop en schoonheid te midden van een reis. Het is een woord dat de luisteraar uitnodigt om na te denken over de kleine, waardevolle momenten in het leven.
In “FF” van de Zweedse artiest Kent reist de verteller ’s nachts door een bewegend landschap: kleine witte lichten, sterren tussen de bomen, donkere huizen, snelwegen, spoorrails, bruggen en steden. Samen tellen ze dagen en jaren, terwijl ze wachten op “en skymt av solen, doft av vår” (een glimp van de zon, de geur van de lente). Daarna komt de regen als een golf, die alles wegspoelt “som inte är musiken” (wat niet de muziek is). Dat is een heerlijk grote, bijna filmische gedachte: onderweg blijft alleen de muziek over.
De ander valt met het hoofd tegen het raam in slaap, met condens bij de wang. De verteller knippert tranen weg en zegt: “för din skull så gör jag vad som helst” (voor jou doe ik alles). De Franse regels geven de reis een extra draai: “J’ai perdu mes repères” (ik ben mijn houvast kwijt) en “Emmène-moi aussi loin que possible” (neem me zo ver mogelijk mee). In de mist en het water raakt de verteller de weg kwijt, maar dankzij die ander kan hij weer ademen. De steeds terugkerende zin “Tellement loin de ce monde” (zo ver weg van deze wereld) klinkt daardoor tegelijk als een verlangen om te ontsnappen en als een veilige plek die ze samen, onderweg, vinden.