Неминуче betekent 'onvermijdelijk'. Het is een krachtig woord dat een gevoel van lotsbestemming of een onafwendbare uitkomst overbrengt.
In de context van het lied zingt Jerry Heil: "Це було неминуче, що знову Ти між нами проклав цю межу" (Het was onvermijdelijk dat je opnieuw deze grens tussen ons trok). Dit woord benadrukt de onvermijdelijkheid van de breuk en de emotionele afstand, wat het een intrigerende keuze maakt voor de songtekst.
In “ГУБИ У ГУБАХ” verbergt de verteller zijn lippen in andermans lippen, omdat de wind ze heeft uitgedroogd. Dat klinkt eerst speels, maar de zin “В мене поступово їде дах” [“Langzaam raak ik mijn verstand kwijt”] maakt de stemming meteen wat wankeler. De vergelijking met “старої дачі десь на Сумщині” [“een oud buitenhuis ergens in de regio Soemy”] is heerlijk vreemd en concreet: zelfs het dak van dat huis begint uit elkaar te vallen. Ondertussen drinkt de ander bruiswijn met wie die maar wil en laat hij in de vrouwen van de stad zijn “DNA-componenten” achter. Dat is een grappige, nogal brutale manier om te zeggen dat hij overal sporen van zichzelf achterlaat.
Daarna wordt het duidelijker een lied over afstand en herinneringen. Ze zwijgen allebei, en toch heeft de ander opnieuw een grens tussen hen gelegd. De verteller dacht dat die persoon geestelijk sterk was, maar de verbinding wordt met één beweging verbroken, net als het afknippen van eigenzinnig haar. In een bioscoop verschijnt plots een “двадцять п’ятий кадр” [“vijfentwintigste beeld”], een populaire uitdrukking voor een verborgen beeld dat je ongemerkt zou beïnvloeden. Hier brengt het een herinnering aan een aanraking naar boven: handen rond de nek. De slotbeelden zijn bot en pijnlijk: alle warme gevoelens zijn weggenomen, er is zelfs geen telefoonnummer achtergelaten, en iemand verdwijnt uit het leven “як геолокація Житомира” [“als de locatie van Zjytomyr”]. Dat laatste maakt de breuk bijna komisch praktisch: niet alleen is de persoon weg, zelfs de plek waar die is, valt niet meer te vinden.