Ombrelle to po polsku "parasol". To słowo jest interesujące, ponieważ nie jest to typowe, codzienne słowo, które często pojawia się w tekstach piosenek.
W kontekście piosenki Indili, artystka śpiewa: "Et je marche seule cachée sous mon ombrelle" (I idę sama, ukryta pod moim parasolem). Użycie tego słowa tworzy obraz samotności i próby ukrycia się przed światem, co nadaje piosence melancholijny i poetycki ton.
„Parle À Ta Tête” Indili, francuskiej artystki, brzmi jak chaotyczna rozmowa z samą sobą i z kimś, kto powinien wreszcie słuchać. Bohaterka mówi wprost: „Je veux qu'on m'écoute” [Chcę, żeby mnie słuchano] i „je veux qu'on me comprenne” [chcę, żeby mnie rozumiano]. Idzie samotnie pod parasolką, kieruje się do Pôle Emploi, czyli francuskiego urzędu pomagającego osobom szukającym pracy, a jej morale jest „à plat” [zupełnie podupadłe]. Zwrot „je fais le mariole” oznacza wygłupianie się lub udawanie chojraka, więc obok bezrobocia i zmęczenia pojawia się absurdalny uśmiech przez łzy. Refren „Parle à ta tête” [Porozmawiaj ze swoją głową] brzmi jak żartobliwa, trochę zirytowana rada: zacznij myśleć, zanim całkiem się pogubisz.
Potem żart robi się poważny. „J'suis en mode burn out” [Jestem w stanie wypalenia] opisuje napięcie, które „brûle” i „pique” [pali i szczypie], aż uderza do głowy. Mimo tego bohaterka powtarza, że się uśmiecha, bo podobno życie jest piękne, lecz natychmiast dodaje: „ne me mens pas” [nie okłamuj mnie]. W dalszych obrazach światła, tłum i „absinthe” [absynt] mieszają się z miłością, a życie przypomina różę z kryształu, która traci płatki. Najmocniejsza jest jednak decyzja, by naprawdę żyć: „Moi, je veux vivre, que mon cœur brûle” [Ja chcę żyć, niech moje serce płonie]. Pojawiają się Paryż, Ateny, Wenecja, Harlem i Moskwa, jak mapa marzeń przeżywanych u boku drugiej osoby. Przeprosiny za niewypowiedziane słowa i niewykorzystany czas nadają refrenowi drugie znaczenie: rozmowa z własną głową jest potrzebna, ale jeszcze ważniejsze jest, żeby zdążyć porozmawiać z kimś, kogo kochamy.