Unendlichkeit betekent 'oneindigheid'. Het is een prachtig en diepzinnig woord dat je niet elke dag in liedjes hoort.
In de context van dit lied, dat gaat over liefde, verlies en de dood, wordt het gebruikt in de zin "Umsorgt von der Unendlichkeit des Augenblicks" (Omringd door de oneindigheid van het moment). Dit creëert een krachtig beeld van een tijdloos, allesomvattend gevoel te midden van tragedie, wat het extra memorabel maakt.
Dit liedje van Eisblume vertelt een superintens verhaal over liefde, verlies en schuld. Het begint met twee jonge geliefden, bijna nog kinderen, die het gevoel hebben dat de eeuwigheid van hen is: "Ze waren verliefd en bijna nog kinderen, de eeuwigheid verwijderd en toch zo dichtbij." Maar dan gebeurt er iets tragisch aan zee, iets wat niemand lijkt te begrijpen.
Het refrein, "Louise mijn hart, je bent zo mooi, de rozen willen vergaan als ze jou zien," is prachtig, maar de volgende regel, "alleen zonder jou zal onze liefde duren," is hartverscheurend. Het liedje beschrijft hoe de tijd verstrijkt, de bladeren vallen, en een schaduw Louise meeneemt. De zanger worstelt met schuld: "Louise mijn hart, vergeef me niet, de wereld stopt, wil niet verder draaien." En dan de confronterende zin: "Ik liet je gaan, maar jij verlaat mij niet." Het eindigt met de zanger die Louise in de golven omhelst, bedekt met tranen: "Nu kom tot rust, met mijn tranen bedekken we ons, ik en jij."