Eisblumen betekent 'ijsbloemen'. Dit zijn de prachtige, ijzige patronen die zich vormen op ramen bij koud weer, lijkend op bloemen.
In dit lied gebruikt de band Eisblume (wat ook 'ijsbloem' betekent) dit woord als een metafoor voor zichzelf en hun identiteit. Ze zingen: "Wir sind wie Eisblumen, wir blühen in der Nacht, viel zu schön für den Tag." Dit creëert een mysterieus en poëtisch beeld van schoonheid die alleen in het donker tot bloei komt, wat perfect past bij de sfeer van het nummer.
In "Eisblumen" neemt Eisblume ons mee naar een wereld waar de nacht de ware schoonheid onthult. De zangeres beschrijft hoe de dag snel verdwijnt en de schaduwen langer worden, waardoor de plassen glinsteren als ijs. De sfeer verandert van dag naar nacht, en met die verandering komt een transformatie van de personen in het lied.
Ze zingen: "Die Bleichheit die von unseren Wangen schneit / Macht uns wie Engel schön" [De bleekheid die van onze wangen sneeuwt / Maakt ons mooi als engelen]. Het is alsof de duisternis hen een engelachtige, maar koude schoonheid geeft. Ze zijn als ijsbloemen, die alleen in de nacht bloeien en veel te mooi zijn voor de dag. De nacht is koud en zwart, maar daarin vinden ze hun plek. De tekst "Wir sind wie Eisblumen / Kalt und schwarz ist unsere Nacht" [Wij zijn als ijsbloemen / Koud en zwart is onze nacht] benadrukt dit gevoel. Het is een lied over het omarmen van de duisternis en het vinden van schoonheid in wat verborgen blijft voor het daglicht.