Rengaine betekent 'riedel' of 'refrein', maar het heeft vaak een connotatie van een herhaald deuntje of een verhaal dat al te vaak is verteld.
In de context van het lied verwijst het naar de 'insolente rengaine' (brutale riedel) van het kind dat in ons blijft, dat zich herhaalt en zegt: 'Ne me quitte pas' (Verlaat me niet). Het is een interessant woord omdat het de hardnekkigheid en de herhaling van onze diepste, kinderlijke verlangens benadrukt.
In "On Ne Change Pas" zingt de Canadese superster Céline Dion over een fascinerend idee: we veranderen eigenlijk nooit echt. Ze zegt dat we alleen maar "les costumes d'autres sur soi" (de kostuums van anderen aantrekken). Het is alsof we verschillende rollen spelen, maar vanbinnen blijven we dezelfde persoon. Een jas "ne cache qu'un peu de ce qu'on voit" (verbergt maar een beetje van wat we zien), wat betekent dat onze ware aard altijd doorschemert, hoe hard we ook proberen die te verbergen.
Het lied gaat verder met het idee dat we niet echt opgroeien, maar meer "on pousse un peu, tout juste" (we groeien een beetje, net genoeg). De kindertijd, de momenten van onschuld, die "on n'oublie pas" (vergeten we niet). Ze beschrijft hoe we soms "des airs et des poses de combat" (vechthoudingen en -manieren) aannemen, alsof we ons wapenen tegen de wereld. Maar als je goed kijkt, "tout près de l'apparence tremble un petit qui nous ressemble" (vlakbij de buitenkant beeft een kleintje dat op ons lijkt). Dat kind is er altijd, en herinnert ons eraan wie we werkelijk zijn. Céline zingt dat ze zelf ook "des images et des rêves que j'avais" (beelden en dromen die ik had) heeft gekopieerd, maar dat er altijd een "petite fille maigre" (mager klein meisje) in haar leeft, die haar herinnert aan haar oorsprong. Het is een prachtig en herkenbaar lied over authenticiteit en de onvermijdelijke aanwezigheid van ons vroegere zelf.