Заповедная Песня (Zapovednaya Pesnya) Lyrics in Dutch by Борис Гребенщиков (Boris Grebenshchikov)
Лицедей betekent 'acteur' of 'toneelspeler', maar het heeft een oudere, meer archaïsche klank dan het modernere 'актер'. Het kan ook een negatieve connotatie hebben, verwijzend naar iemand die zich voordoet als iemand anders, een bedrieger of hypocriet.
In dit lied zingt Boris Grebenshchikov over een verlangen naar een eenvoudig, authentiek leven, ver weg van maatschappelijke verwachtingen. Hij zegt: "И никто мне не скажет, что я лицедей" (En niemand zal me zeggen dat ik een acteur ben), wat zijn wens benadrukt om vrij te zijn van oordeel en zich niet te hoeven voordoen als iemand die hij niet is. Het is een intrigerend woord dat de diepte van zijn verlangen naar echtheid weergeeft.
In dit heerlijk vreemde lied vraagt de verteller aan de natuur om een glas melk, zelfs melk “от загадочных звёзд” [van mysterieuze sterren]. Daarna wil hij zijn verstandelijke groei “пустить с молотка” [onder de hamer brengen, dus op een veiling verkopen]. Dat is een grappige, bijna sprookjesachtige manier om te zeggen dat hij zijn geleerdheid graag zou inruilen voor iets eenvoudigs. Hij droomt van een groot bed op het platteland, waar hij alle paarden uitnodigt, en ziet zichzelf later als een grijsaard met een baard rondrennen met een fluit. Niemand mag hem dan een “лицедей” [toneelspeler of huichelaar] noemen: zijn zonderlinge gedrag is voor hem geen toneel, maar een vrije manier van leven.
Zelfs de dood krijgt hier een merkwaardige zachtheid. Wanneer de dood bij hem komt slapen, ligt die stil naast hem en vraagt steeds om “ещё” [nog meer]. De verteller juicht daar zelfs om. Aan het einde spreekt hij de engelen toe: “Не вменяйте мне, ангелы, это в вину” [Engelen, reken mij dit niet aan] en “Не крутите мне хвост” [draai mijn staart niet om, plaag of berisp me niet]. Zijn verdediging is eenvoudig: iemand moet de schoonheid grondig leren kennen, “от Москвы до загадочных звёзд” [van Moskou tot de mysterieuze sterren]. Zo springt het lied vrolijk en brutaal heen en weer tussen dorp, paarden, engelen, de dood en de kosmos.
