Fiammiferi kelimesi 'kibritler' anlamına gelir. Bu kelime, günlük dilde sıkça karşılaşılmayan, ancak şarkının bağlamında güçlü bir metafor taşıyan ilginç bir seçimdir.
Şarkıda,
Achille Lauro’nun İtalyanca söylediği “Che Sarà”, “Ne olacak?” sorusunu şarkının merkezine koyuyor. Anlatıcı artık yirmi yaşında olmadığını biliyor ve hayatının nereye gittiğinden emin değil: “No, non ho più vent’anni e so che questa è la vita mia” [Hayır, artık yirmi yaşında değilim ve bunun benim hayatım olduğunu biliyorum]. Sevgi konusunda da kesin bir cevabı yok: “Non lo so se mi ami” [Beni seviyor musun, bilmiyorum]. Buna rağmen yanında birinin olmasını istiyor: “Stringimi, non guardare giù” [Bana sarıl, aşağı bakma]. “Che sarà?” [Ne olacak?] tekrar tekrar sorulurken, yalnızlık korkutucu olsa da anlatıcı kendine, sanki karşısındaki kişiymiş gibi sarılıyor.
Şarkının dünyası biraz karanlık, biraz da tuhaf biçimde komik. Yirmi yaşındaki gençler “bruciano fiammiferi” [kibritleri yakıyor], yani tehlikeli ya da düşüncesizce bir şeyin peşinden gidiyor; anlatıcı ise “nasciamo qua giù e non sappiamo cosa la vita sia” [burada aşağıda doğuyoruz ve hayatın ne olduğunu bilmiyoruz] diyerek dünyaya hazırlıksız gelmeyi anlatıyor. “Non è questo il posto per noi” [Burası bizim yerimiz değil] sözü, dünyaya ait hissedememeyi açıkça söylüyor. Sonra ölüm de saklanmıyor: “Moriremo un giorno, noi” [Bir gün öleceğiz]. Fakat hemen ardından “E rideremo un giorno” [Bir gün güleceğiz] geliyor. Bu yüzden şarkı, kesin cevaplar bulmaktan çok, yalnızlık, yaşlanma, ölüm ve yine de gülmeye devam etme arasında sallanan bir “ne olacaksa olsun” duygusu taşıyor.