Che Sarà Lyrics in Polish by Achille Lauro
Fiammiferi oznacza "zapałki". To słowo jest interesujące, ponieważ nie pojawia się często w tekstach piosenek, a jego użycie w tym kontekście jest bardzo sugestywne.
W piosence Achille Lauro śpiewa o "Quei ragazzi a vent'anni che bruciano fiammiferi" (Ci dwudziestoletni chłopcy, którzy palą zapałki). Może to symbolizować ulotność młodości, szybkie spalanie się, intensywność życia w tym wieku, a także pewną beztroskę lub desperację. To metafora, która dodaje głębi i poetyckości tekstowi.
„Che Sarà” Achille Lauro to piosenka o dorosłości, samotności i niepewności, która brzmi jednocześnie jak wyznanie i nocny refren do powtarzania w kółko. Podmiot mówi: „No, non ho più vent’anni” [Nie, nie mam już dwudziestu lat], więc wie, że życie nie jest już obietnicą bez końca. A jednak nie zna odpowiedzi na najważniejsze pytania: „non lo so se mi ami” [nie wiem, czy mnie kochasz] oraz „Che sarà?” [Co będzie?]. W tej krótkiej frazie jest i lęk, i przekorne wzruszenie ramionami. Skoro przyszłości nie da się kontrolować, pozostaje przytulić się do siebie „come se fossi te” [tak, jakbym był tobą], jakby bliskość mogła zatrzymać czas.
Najmocniejszy obraz pojawia się w prośbie: „stringimi, non guardare giù” [przytul mnie, nie patrz w dół]. To brzmi jak chwila zawieszona wysoko nad ziemią, choć tekst nie wyjaśnia dokładnie, gdzie bohaterowie są. Później pojawiają się „ragazzi a vent’anni che bruciano fiammiferi” [dwudziestoletni chłopcy, którzy palą zapałki], obraz młodych ludzi igrających z ogniem i żyjących na krawędzi. „È così stare al mondo” [tak właśnie jest być na świecie] brzmi tu bardzo prosto, prawie bezlitośnie. A kiedy pada „non è questo il posto per noi” [to nie jest miejsce dla nas], piosenka nie proponuje rozwiązania. Zostawia za to dziwnie jasny kontrast: kiedyś umrzemy, ale „rideremo un giorno” [pewnego dnia będziemy się śmiać]. I właśnie dlatego powtarzane „Che sarà?” nie brzmi wyłącznie ponuro. To pytanie, które można zadać razem, nawet jeśli odpowiedzi nadal nie ma.
