Learn English With Harry Styles with these 23 Song Recommendations (Full Translations Included!)

Harry Styles
LF Content Team | Updated on 2 February 2023
Learning English with Harry Styles's music is fun, engaging, and includes a cultural aspect that is often missing from other language learning methods. It is also great way to supplement your learning and stay motivated to keep learning English!
Below are 23 song recommendations by Harry Styles to get you started! Alongside each recommendation, you will find a snippet of the lyric translations with links to the full lyric translations and lessons for each of the songs!
CONTENTS SUMMARY
As It Was (Como Antes)
Come on Harry, we wanna say goodnight to you
Holdin' me back
Gravity's holdin' me back
I want you to hold out the palm of your hand
Vamos, Harry, queremos desearte buenas noches
Me retiene
La gravedad me retiene
Quiero que extiendas la palma de tu mano

“As It Was” es la radiografía musical de un momento de cambio en la vida de Harry Styles. Con un ritmo alegre que contrasta con la melancolía de la letra, el cantante británico reflexiona sobre cómo las cosas, las relaciones y hasta él mismo ya no son lo que eran. El estribillo recuerda que, en este mundo, al final quedamos “solo nosotros” y nada vuelve a ser igual, mientras la alusión a la gravedad sugiere esa fuerza invisible que nos ata al pasado y nos impide avanzar.

En medio de llamadas telefónicas inquietas, pastillas insinuadas y un padre que pregunta si todo va bien, la canción mezcla intimidad y presión externa. Entre versos veloces sobre internet de alta velocidad y mudanzas transatlánticas, Harry parece debatirse entre escapar y afrontar lo que siente. Así, “As It Was” se convierte en un himno moderno sobre aceptar la transformación personal, dejar atrás lo familiar y atreverse a construir una nueva versión de uno mismo, aunque cueste reconocer que “ya no es lo mismo”.

Sign Of The Times
Just stop your crying
It's a sign of the times
Welcome to the final show
Hope you're wearing your best clothes
Só para de chorar
É um sinal dos tempos
Bem-vindo ao show final
Tomara que você esteja com a melhor roupa

Bem-vindo ao último espetáculo! "Sign of the Times" é uma balada épica em que Harry Styles encarna um narrador que observa o fim de um ciclo — talvez o fim do mundo, talvez o fim de uma fase pessoal. Entre sons grandiosos e um refrão que gruda na cabeça, ele faz um alerta: quando tudo parece desabar, não adianta fugir das “balas” metafóricas que a vida dispara. Em vez de pânico, ele sugere uma pausa: pare de chorar, vista sua melhor roupa e encare o momento.

Apesar do clima apocalíptico, a mensagem é de esperança. O cantor lembra que ainda podemos “nos encontrar em algum lugar longe daqui”, se abrirmos o coração e conversarmos mais. Assim, a música vira um convite para reconhecer os sinais do nosso tempo — crises sociais, medos pessoais — e transformá-los em impulso para recomeçar. É sobre aceitar que o fim de algo pode ser também o início de uma nova jornada, sempre com o olhar voltado para um horizonte melhor.

Watermelon Sugar (Azúcar De Sandía)
Tastes like strawberries on a summer evening
And it sounds just like a song
I want more berries and that summer feeling
It's so wonderful and warm
Sabe a fresas en una tarde de verano
Y suena igual que una canción
Quiero más bayas y esa sensación de verano
Es tan maravillosa y cálida

¿A qué sabe el verano? En “Watermelon Sugar”, el británico Harry Styles pinta un retrato sensorial de esos días soleados que parecen no acabar nunca. Con imágenes de fresas, sandía y brisas tibias, la canción celebra la euforia que surge cuando un romance veraniego despierta todos los sentidos. Cada “watermelon sugar high” es un chute de alegría dulce y refrescante, como darle un mordisco a la fruta más jugosa mientras suena tu canción favorita bajo el cielo de junio.

Más que describir una simple merienda, el tema sugiere una conexión íntima y despreocupada, un momento en el que dos personas se pierden en el sabor del otro y en la emoción del instante. Harry repite el estribillo para transportarnos a ese círculo de placer que no queremos que termine, y nos invita a respirar hondo, cerrar los ojos y dejarnos llevar por la deliciosa mezcla de nostalgia, deseo y libertad que solo el verano puede ofrecer.

Matilda
You were riding your bike to the sound of 'It's No Big Deal'
And you're trying to lift off the ground on those old two wheels
Nothing about the way
That you were treated ever seemed especially alarming 'til now
Ibas en tu bici al ritmo de 'It's No Big Deal'
Y tratabas de despegar del suelo con esas dos ruedas viejas
Nada sobre la manera
En que te trataban había parecido especialmente alarmante hasta ahora

Imagina que un amigo te invita a su casa, te sirve té con tostadas y te dice: "no tienes que disculparte por ser quien eres". Así se siente "Matilda", la balada íntima de Harry Styles, artista británico que aquí aparca el pop festivo y abraza la guitarra acústica para contar la historia de alguien que, como la heroína de Roald Dahl, creció sin el calor de su familia. A lo largo de la canción, la voz suave de Harry se convierte en cómplice y consejero: reconoce el dolor que ella oculta tras una sonrisa, le recuerda que no está obligada a mantener lazos que la hieren y celebra su derecho a crear un nuevo hogar lleno de amor propio y amistades genuinas.

El mensaje central es un brindis por la independencia emocional: dejar atrás el pasado, perdonarse, organizar la fiesta que uno desee y escoger a la propia familia. Mientras las imágenes cotidianas —montar en bici, colgar pósters o teñir la ropa— contrastan con heridas profundas, el coro se alza como mantra liberador: You can let it go. En pocas palabras, "Matilda" es una canción abrigo que te anima a soltar lo que no te hizo bien, explorar el mundo sin culpas y recordar que crecer también significa decidir quién merece un asiento en la mesa.

Sign Of The Times (Señal De Los Tiempos)
Just stop your crying
It's a sign of the times
Welcome to the final show
Hope you're wearing your best clothes
Solo deja de llorar
Es una señal de los tiempos
Bienvenido al show final
Espero que lleves tu mejor ropa

¿Alguna vez has sentido que el mundo se derrumba y aun así tienes que ponerte tus mejores galas? En Sign of the Times, el británico Harry Styles nos invita a un último espectáculo en el que el planeta parece despedirse entre lágrimas y balas. La canción suena como un himno épico que combina drama cinematográfico con un mensaje de consuelo: «Just stop your crying, it’s a sign of the times». En esos versos, las “balas” representan los miedos, las guerras y las crisis que repetimos una y otra vez. Aun así, el cantante anima a tomar distancia y observar todo “desde el cielo”, donde las cosas se ven mejor y podemos recordar que todo estará bien.

La pieza es, al mismo tiempo, alerta y esperanza. Por un lado, critica nuestra tendencia a huir de los problemas sin aprender la lección; por otro, nos recuerda que todavía podemos hablar, abrirnos y escapar juntos hacia un lugar mejor. Entre guitarras expansivas y coros que parecen levantar el vuelo, Styles construye un recordatorio poderoso: si queremos sobrevivir a estos “signos de los tiempos”, primero debemos dejar de llorar… y empezar a actuar.

Golden (Dorado)
Hey!
Golden, golden, golden
As I open my eyes
Hold it, focus, hoping
¡Hey!
Dorado, dorado, dorado
Al abrir mis ojos
Aguanta, concéntrate, con esperanza

¿De qué trata “Golden”? Harry Styles, el carismático artista británico, nos invita a un paseo bañado por la luz del amanecer. Con versos que repiten “you’re so golden”, describe a esa persona que ilumina todo a su paso: es tan radiante que parece inalcanzable, pero al mismo tiempo resulta la cura perfecta para su propia “hopeless, broken” inseguridad. El cantante confiesa sentirse abrumado por el brillo del otro, pero no puede apartarse; teme la soledad y el posible “corazón roto”, aunque sabe que amar vale el riesgo.

En este tema, la metáfora del dorado resalta la calidez, la esperanza y la renovación. La piel que “se broncea justo a la medida” y el anhelo de “volver a la luz” subrayan cómo el amor puede sacar a alguien de la oscuridad y devolverle la confianza. “Golden” es, en esencia, un himno al amor vulnerable: celebra ese momento en que, pese al miedo, te dejas envolver por la luz de otra persona porque “loving you’s the antidote”.

Adore You (Te Adoro)
Walk in your rainbow paradise
Paradise
Strawberry lipstick state of mind
State of mind
Camina en tu paraíso arcoíris
Paraíso
Mentalidad de labial de fresa
Mentalidad

¡Bienvenido a la isla multicolor de Harry Styles! En Adore You, el artista británico nos invita a pasear por un paraíso lleno de arcoíris, cielos de verano y labios con sabor a fresa. Con una melodía cálida y pegadiza, Harry pinta la imagen de un amor tan intenso que se atrevería a “caminar entre el fuego” solo para adorar a la otra persona. Este no es un amor que exige palabras o etiquetas; es una explosión de sentimientos que se sienten con los cinco sentidos.

La letra celebra la devoción pura: basta con la presencia del ser amado para que todo cobre sentido. La promesa de “adorarte como si fuera lo único que haré” transmite la idea de que el amor genuino no necesita grandilocuencia, sino entrega sincera. Así, Adore You se convierte en un himno a la admiración desinteresada y a la magia de contemplar a alguien tan especial que hasta el silencio se vuelve cómplice.

Love Of My Life (Amor De Mi Vida)
Baby, you were the love of my life
Maybe you don't know it's lost 'til you find it
Take a walk on Sunday through the afternoon
We can always find something for us to do
Bebé, fuiste el amor de mi vida
Quizá no sepas que está perdido hasta que lo encuentras
Da un paseo el domingo por la tarde
Siempre podemos encontrar algo para hacer

¡Prepárate para un viaje nostálgico por los pasillos del corazón! En “Love Of My Life”, Harry Styles —el carismático artista británico— nos invita a revivir un amor que ya no está, pero que aún palpita en cada recuerdo. La letra retrata domingos perezosos, hoteles con nombres prestados y conversaciones sobre las noticias que nadie quiere oír. Con un tono íntimo y confesional, Harry admite que a veces no valoramos lo que tenemos hasta que lo perdemos. Entre paseos imaginarios y coordenadas que separan, el cantante reconoce que esa persona fue el amor de su vida.

La canción combina melancolía y ternura para explorar la distancia emocional que surge cuando dos caminos se bifurcan. Harry se sincera: no hizo todo lo posible por conocer cada “pliegue y extremo” de su pareja, y ahora el futuro de ambos resulta incierto. Aun así, hay un guiño de esperanza: cada recuerdo compartido demuestra que el amor, aunque haya quedado atrás, sigue marcando el rumbo. "Love Of My Life" se convierte así en un himno a la reflexión sobre lo que pudo ser, a la aceptación de la pérdida y a la belleza de los momentos que persisten en la memoria.

Lights Up (Luces Encendidas)
What do you mean?
I'm sorry by the way
I'm never coming back down
Can't you see
¿Qué quieres decir?
Lo siento, por cierto
Nunca volveré a bajar
¿No lo ves?

¡Enciende las luces y prepárate para brillar! En "Lights Up", el británico Harry Styles nos invita a hacer un viaje íntimo hacia la autoaceptación. A lo largo de la canción, el cantante reconoce la confusión inicial ("What do you mean?") y se disculpa por los cambios (“I'm sorry by the way”), pero deja claro que ya no hay vuelta atrás: ha decidido subir a la superficie y mostrarse tal cual es. Las luces simbólicas iluminan sus inseguridades, revelan la oscuridad interna que late en su corazón y, aun así, no consiguen apagar su nueva determinación.

La letra es una celebración de identidad y valentía. Harry propone "step into the light" como un mantra para abandonar miedos, expectativas ajenas y viejas versiones de nosotros mismos. Aunque puede resultar deslumbrante y abrumador (“It's so bright sometimes”), la canción anima a no retroceder jamás. Con un estribillo pegadizo que pregunta "Do you know who you are?", el artista nos reta a descubrir nuestra propia respuesta mientras bailamos. En pocas palabras, "Lights Up" es un recordatorio de que la verdadera libertad llega cuando dejamos que el brillo interno guíe nuestros pasos sin mirar atrás.

From The Dining Table (Desde La Mesa Del Comedor)
Woke up alone in this hotel room
Played with myself, where were you?
Fell back to sleep, I got drunk by noon
I've never felt less cool
Me desperté solo en esta habitación de hotel
Me masturbé, ¿dónde estabas?
Me volví a dormir, me emborraché al mediodía
Nunca me había sentido menos cool

“From The Dining Table” nos invita a colarnos en una mañana resacosa de Harry Styles, solo en la habitación de un hotel, jugando con su propia soledad y preguntándose por qué su ex no está allí. Entre tragos antes del mediodía y llamadas que nunca llegan, el cantante pinta el retrato de un corazón que se siente anticuado, poco cool y, sobre todo, abandonado. La frase recurrente “comfortable silence is so overrated” revela su frustración con ese silencio que, aunque supuestamente pacífico, pesa más que cualquier discusión. Incluso el teléfono —personificado— extraña el timbre de la persona amada.

En la segunda mitad, la herida se abre todavía más cuando Harry se entera de que su ex está “bien” y hasta ha regalado su camiseta favorita a otro. El orgullo le impide llamar primero, pero la esperanza se mantiene viva: “quizá un día me llames y me digas que lo sientes”. Mientras tanto, el vacío lo empuja a buscar reemplazos físicos que solo subrayan la ausencia emocional. Esta balada íntima y melancólica funciona como un espejo donde se reflejan los temores modernos al contacto real, la renuencia a expresar sentimientos y la amarga ironía de sentirnos más conectados que nunca, pero incapaces de hacer sonar el teléfono correcto.

Woman (Mujer)
Should we just search romantic comedies on Netflix
And see what we find
I'm selfish, I know
I don't ever want to see you with him
¿Deberíamos buscar comedias románticas en Netflix?
Y ver qué encontramos
Soy egoísta, lo sé
No quiero verte jamás con él

¿Alguna vez has sentido que el corazón te “gruñe” de celos? En “Woman”, el británico Harry Styles confiesa sin tapujos lo difícil que es ver a la persona que aún quieres iniciando una nueva historia romántica. Entre guiños cotidianos, como esa idea de buscar comedias románticas en Netflix, el cantante intercala una mezcla de deseo, arrepentimiento y frustración. El estribillo repetitivo —“Woman, woman”— refuerza esa obsesión que no deja de dar vueltas en su cabeza.

A lo largo de la canción, Harry reconoce su propia parte oscura: se dice egoísta, admite que sus promesas rotas ya no sirven de nada y describe su sufrimiento con imágenes muy visuales, como un barco que se hunde o una bestia que ruge. El resultado es un retrato honesto de los celos y el anhelo, donde el protagonista se debate entre dejar ir y seguir aferrado. “Woman” nos recuerda que el deseo no siempre es lógico y que, a veces, aceptar la pérdida es tan complicado como fascinante.

Falling (Cayendo)
I'm in my bed
And you're not here
And there's no one to blame but the drink in my wandering hands
Forget what I said
Estoy en mi cama
Y tú no estás aquí
Y no hay nadie a quien culpar salvo la bebida en mis manos errantes
Olvida lo que dije

¡Prepárate para descubrir el lado más íntimo de Harry Styles! En "Falling", el artista británico despierta en una cama demasiado grande y en un silencio aún más grande. Entre recuerdos borrosos y un café que se acabó, admite que la relación terminó y que la culpa le sabe a resaca. Cada verso es una caída emocional donde se pregunta «¿Qué soy ahora?» mientras intenta deshacer el equipaje sentimental que su ex dejó atrás.

Más que una balada triste, la canción es un espejo de inseguridades: miedo a no gustarse a sí mismo, a no ser recordado y a volverse irrelevante para quien amó. El Beachwood Café se convierte en la postal donde ya no quedan temas de conversación, solo preguntas sin respuesta. Con su voz vulnerable, Styles transforma la vergüenza y el arrepentimiento en un coro pegadizo que nos recuerda que caer duele, pero también revela quiénes somos cuando tocamos fondo.

Satellite (Satélite)
Hi!
Hi!
Have a great show tonight!
Aw, thank you so much!
¡Hola!
¡Hola!
¡Que tengas un gran show esta noche!
Aw, ¡muchas gracias!

¿Alguna vez te has sentido dando vueltas a mil por hora alrededor de alguien sin lograr acercarte? Eso es justo lo que Harry Styles transmite en “Satellite”. Usando la imagen de un satélite que orbita la Tierra, el cantante describe la sensación de girar en círculos mientras espera la señal de la otra persona. Él ve la soledad de quien está abajo y le recuerda: “Estoy aquí, listo para que me jales hacia tu mundo”. Entre saludos de camerino y referencias a un humor californiano, Harry mezcla la emoción de la fama con la vulnerabilidad de querer conectar de verdad.

La letra se repite como si fuera una órbita interminable. Cada “Spinning out” refuerza ese ciclo de esperanza y frustración: él quiere “estar ahí” para esa persona, pero sigue dando vueltas sin encontrar un lugar donde aterrizar. “Satellite” es, en el fondo, una invitación a tender puentes cuando alguien nos necesita. ¡Prepárate para cantar y practicar tu español mientras te dejas llevar por esta bella metáfora espacial!

Aperture (Apertura)
Take no prisoners for me
I'm told you're elevating
Drinks go straight to my knees
I'm sold, I'm going on clean
No tengas piedad por mí
Me dicen que te elevas
Los tragos me aflojan las rodillas
Estoy convencido, sigo limpio

Harry Styles compara el aperture (la apertura del diafragma de una cámara) con abrir el corazón a la luz de la verdad y del amor. Entre clubes, tragos que doblan las rodillas y "trampillas" emocionales, el narrador confiesa que ya no tiene trucos, que el juego terminó y que solo busca claridad. Cada referencia a escenas de Tokio o a los "bad boys" pinta un panorama de noches vertiginosas y relaciones complicadas, mientras él decide ponerse "en limpio" y dejar entrar la luz.

El estribillo “Aperture lets the light in, we belong together” repite la idea de que, cuando uno se muestra vulnerable, el amor se revela sencillo: es solo amor. La canción oscila entre la duda ("I don't know these spaces") y el deseo de sentir seguridad, hasta concluir que la autenticidad es la única salida. Así, "Aperture" es un recordatorio pop de que abrirse —igual que una cámara— permite capturar la mejor imagen de lo que realmente importa.

Adore You (Te ador)
Walk in your rainbow paradise
Paradise
Strawberry lipstick state of mind
State of mind
Merg prin paradisul tău curcubeu
Paradis
Stare de spirit cu ruj de căpşuni
Stare de spirit

„Adore You” este o declarație de iubire necondiționată, spusă pe un ton luminos și plin de imagini senzoriale. Harry Styles pictează un paradis curcubeu unde persoana iubită devine centrul universului lui: aroma rujului de căpșuni, cerul de vară, pielea bronzată și limonada rece creează un decor tropical în care totul miroase a vacanță. Chiar dacă celălalt nu spune niciun cuvânt despre dragoste, protagonistul este gata să treacă prin foc doar pentru șansa de a-l admira și a-l răsfăța.

Refrenul repetitiv scoate în evidență devotamentul absolut: „I’d walk through fire for you… just let me adore you”. Mesajul piesei este simplu și puternic: iubirea sinceră nu impune condiții, nu cere garanții verbale. E suficient să lași spațiu pentru admirație, iar restul vine firesc, ca și cum „ar fi singurul lucru” pe care îl vei face vreodată. Melodia îmbină un vibe disco-pop cu un sentiment cald de acceptare, transformând adorarea într-un dans vesel sub soare.

Don't Let Me Go (No Me Dejes Ir)
Now you were standing there right in front of me
I hold on it's getting harder to breathe
All of a sudden these lights are blinding me
I never noticed how bright they would be
Estabas de pie justo frente a mí
Me aferro, respirar se vuelve más difícil
De repente estas luces me ciegan
Nunca noté lo brillantes que serían

Harry Styles nos abre la puerta a su vulnerabilidad en Don't Let Me Go. La letra retrata ese momento en que el amor parece escaparse como arena entre los dedos: el protagonista ve la foto de su ser querido “en una cama de cristal roto” y, rodeado de luces cegadoras, se queda sin aire. El constante ruego “Don't let me go” revela su miedo a la soledad y al abandono. Cada verso transmite la urgencia de aferrarse a la relación, mientras las imágenes de una estrella que quema su mano simbolizan las promesas hechas con pasión que ahora duelen mantener.

En medio de esa atmósfera melancólica, la canción también celebra la esperanza. El “mantendré mis ojos bien abiertos” muestra su decisión de no rendirse. Así, Styles pinta un cuadro emocional donde el amor, la distancia y la nostalgia chocan con la determinación de seguir luchando. Prepárate para sentir un torbellino de emociones mientras practicas tu español con esta balada que nos recuerda por qué tememos estar solos y por qué, a veces, vale la pena pedir que nos sostengan un poco más.

Music For A Sushi Restaurant (Música Para Un Restaurante De Sushi)
Green eyes, fried rice
I could cook an egg on you
Late night, game time
Coffee on the stove
Ojos verdes, arroz frito
Podría freír un huevo en ti
Noche tarde, hora de juego
Café en la estufa

Harry Styles, el carismático artista británico, nos sirve un festín musical en Music For A Sushi Restaurant. Con imágenes tan sabrosas como «green eyes, fried rice» y «sweet ice cream», convierte la barra de un local japonés en el escenario de un romance chispeante. Cada ingrediente es una metáfora del deseo: el arroz, el helado y hasta el chicle azul se mezclan con ritmos funk para demostrar que el amor, igual que la comida, se disfruta mejor cuando es fresco, colorido y libre de reglas.

Bajo la luz de neón, Harry repite su antojo: «I want you… you know I love you, babe». No quiere perderse ni quedarse sin nada; solo anhela una «pequeña probadita» de ese cariño que lo inspira. Las preguntas absurdas («¿Puedo tocar tu cola?») y la idea de estrellas comestibles añaden un toque surrealista que recuerda lo juguetón y extravagante que puede ser el amor. En resumen, la canción celebra la libertad de amar a tu manera con una banda sonora perfecta para cualquier apetito emocional.

Treat People With Kindness (Trata A Las Personas Con Amabilidad)
Maybe we can
Find a place to feel good
And we can treat people with kindness
Find a place to feel good
Quizá podamos
Encontrar un lugar para sentirnos bien
Y podamos tratar a la gente con amabilidad
Encontrar un lugar para sentirnos bien

Harry Styles, el carismático artista británico, nos regala con Treat People With Kindness un himno de optimismo que invita a crear un espacio propio donde la amabilidad sea la regla. Desde el primer verso, la canción propone una escapada emocional: “Maybe we can find a place to feel good”. Esa búsqueda se convierte en un viaje lleno de buenas vibras, ritmo alegre y la convicción de que compartir bondad puede hacernos sentir “floating up and dreamin’” mientras bailamos sin preocupación.

Entre coros contagiosos y una guitarra retro, Harry subraya la idea de dar “second chances” y aceptar que no siempre necesitamos todas las respuestas para sentirnos cómodos en nuestra propia piel. El mantra “all we ever want is automatic” señala nuestro deseo de felicidad inmediata, pero el cantante recuerda que lo verdaderamente “automático” puede nacer de la empatía diaria. En última instancia, el tema es una celebración de comunidad: si permanecemos juntos el tiempo suficiente, “they’ll sing a song for us”, y descubriremos que pertenecemos a ese lugar luminoso construido con pequeños actos de amabilidad.

Little Freak (Pequeño Bicho Raro)
Little freak, you Jezebel
You sit high atop the kitchen counter
Staying green, a little while
You bring blue lights to dreams
Pequeña rarita, Jezabel
Te sientas bien alto sobre la encimera de la cocina
Sigues verde, un rato
Traes luces azules a los sueños

Bienvenido a la mente de Harry Styles. En Little Freak, el británico convierte recuerdos cotidianos en un collage de emociones: una cerveza derramada, un disfraz de Halloween, un salto de trampolín. Todo sucede mientras observa a esa persona peculiar que lo cautiva y desconcierta a la vez, la “pequeña rarita” que se queda grabada en su imaginación. El cantante mezcla imágenes oníricas (luces azules, bolas de cristal) con escenas muy reales para transmitir esa sensación de obsesión tranquila, casi hipnótica, donde pensar en ella se vuelve un hábito tan inevitable como respirar.

Más que una carta de amor, la canción es una confesión de culpa y nostalgia. Harry repasa errores (“salté de cabeza y me lastimé”) y admite que tal vez no valoró el “regalo” que ella representaba. No le preocupa con quién está ahora ni adónde va, lo único que hace es pensar en ella. Así, el tema captura la paradoja de un romance inconcluso: intensidad en el recuerdo, distancia en la realidad. Little Freak es la banda sonora perfecta para quienes alguna vez sintieron que el recuerdo de alguien ocupaba más espacio que la propia persona. 🍷✨

Aperture (Deschidere)
Take no prisoners for me
I'm told you're elevating
Drinks go straight to my knees
I'm sold, I'm going on clean
Nu cruța pe nimeni pentru mine
Mi s-a zis că te ridici tot mai sus
Băuturile îmi taie genunchii
M-ai convins, intru pe curat

„Aperture” îl surprinde pe Harry Styles într-o discotecă imaginară, unde luminile stroboscopice scot la iveală sentimentele pe care încerca să le ascundă. Versurile alternează între momente de euforie (băuturi care „se duc direct la genunchi”, ritmuri de dans) și clipe de claritate în care realizează că, dincolo de tot haosul, „e doar iubire”. Titlul piesei — diafragma aparatului foto — devine un simbol al deschiderii către lumină, către adevăr: numai dacă lași emoțiile să pătrundă poți vedea ce contează cu adevărat.

Repetiția „We belong together” funcționează ca un refren-mantră, garantându-i că, indiferent de capcane sau de „trap doors”, există un loc sigur alături de persoana iubită. În spatele băiatului „bad” și al jocurilor complicate, artistul caută siguranță și timp — două resurse pe care viața le risipește rapid. Piesa este, așadar, o invitație la vulnerabilitate: atunci când deschizi „apertura” interioară, lași dragostea să inunde cadrul și transformi haosul de club în fotografie clară, plină de sens.

Daylight (Luz Del Día)
I'm on the roof, you're in your airplane seat
I was nose-bleeding, looking for life out there
Reading your horoscope, you were just doing cocaine
In my kitchen, you never listen, I hope you're missing me by now
Estoy en el tejado, tú en tu asiento de avión
Estaba sangrando por la nariz, buscando vida allá afuera
Leyendo tu horóscopo, tú solo esnifabas cocaína
En mi cocina, nunca escuchas, espero que ya me extrañes

Daylight es como despertarte después de una noche larguísima y darte cuenta de que la luz revela un enamoramiento un poco caótico. Harry Styles describe escenas casi cinematográficas: él sangra por la nariz en un tejado mientras ella viaja en avión y lee horóscopos o prueba “antídotos” poco convencionales. Entre bicicletas, cocaína y fantasías de convertirse en bluebird cubierto de miel, el cantante confiesa cuánto desea pegársele a esa persona que lo ignora. La palabra daylight se vuelve su enemiga porque cada amanecer significa una nueva ronda de desvelo, llamadas y nostalgia.

Más que una simple historia de ruptura, la canción retrata la urgencia de un vínculo desigual: él busca señales de vida “allá afuera”, ella vive en otra órbita. El resultado es una mezcla deliciosa de romanticismo dulce y desorden nocturno, un recordatorio de que cuando el amor no es mutuo la claridad del día puede doler más que la oscuridad. ¡Escúchala y fíjate cómo las imágenes tiernas y caóticas reflejan esa montaña rusa emocional que todos hemos sentido alguna vez!

As It Was (Como Era)
Come on Harry, we wanna say goodnight to you
Holdin' me back
Gravity's holdin' me back
I want you to hold out the palm of your hand
Vamos lá, Harry, a gente quer te dar boa noite
Você tá me segurando
A gravidade tá me prendendo
Quero que você estenda a palma da mão

As It Was é um mergulho pop na cabeça de Harry Styles, o cantor britânico que reflete sobre mudanças inevitáveis e a sensação agridoce de deixar o passado para trás. Entre guitarras dançantes e um refrão contagiante, ele confessa que nem mesmo a companhia mais íntima consegue frear a força da gravidade emocional. O telefone toca, a família se preocupa, mas Harry se sente preso entre a nostalgia de “como era” e o desafio de seguir em frente.

A música captura o contraste entre a vida pública de um astro e a solidão que surge quando as luzes se apagam. Enquanto lembra que “não é mais como antes”, Harry nos convida a abraçar a transformação: mudar de país, começar de novo, evitar conversas que nos prendem ao passado. O resultado é um hino sobre amadurecimento, com ritmo leve e letra profunda, perfeito para cantar alto enquanto refletimos sobre nossas próprias mudanças.

As It Was (Așa cum a fost)
Come on Harry, we wanna say goodnight to you
Holdin' me back
Gravity's holdin' me back
I want you to hold out the palm of your hand
Hai, Harry, vrem să-ți spunem noapte bună
Mă ții pe loc
Gravitația mă ține pe loc
Vreau să-ți întinzi palma

„As It Was” este ca o plimbare pe role printr-un parc luminat cu neoane 80s: melodia te face să dansezi, dar versurile îți șoptesc despre schimbare și dorul după vremuri mai simple. Harry se simte tras înapoi de propria „gravitație”, conștient că nimic nu mai este „la fel”. Într-o lume unde pare că sunt doar ei doi, iubirea capătă greutatea unui univers complet nou, iar refrenul repetitiv pune accent pe inevitabilul nu mai putem reveni la ce a fost.

A doua jumătate a piesei aduce un telefon imaginar, griji familiale și aluzii la singurătatea faimei: „Harry, ești bine?”. În timp ce îndeamnă la „go home, get ahead, light-speed internet”, artista britanic transformă anxietățile moderne în artă pop irezistibilă. Rezultatul este o confesiune despre maturizare, desprindere și acceptarea prezentului – totul ambalat într-o energie care te face să apeși play din nou și din nou.

We have more songs with translations on our website and mobile app. You can find the links to the website and our mobile app below. We hope you enjoy learning English with music!