Влипли is een interessante en informele manier om te zeggen 'vastzitten' of 'in de problemen zitten'. Het komt van het werkwoord 'влипнуть', wat letterlijk 'ergens in plakken' betekent, maar figuurlijk 'in een lastige situatie terechtkomen'.
In de context van het lied, met regels als "Мне кажется, мы крепко влипли" (Ik denk dat we stevig vastzitten), beschrijft Zemfira een gevoel van hopeloosheid en het onvermogen om te ontsnappen aan een moeilijke of ongemakkelijke situatie, mogelijk een relatie die op zijn einde loopt. Het is een levendig woord dat de wanhoop van de zangeres goed weergeeft.
Zemfira's "П.М.М.Л. (P.M.M.L.)" is een lied vol intense beelden en een gevoel van onvermijdelijkheid. Het begint met het beeld van de zee die omhelst en begraaft, en vissers die met hun netten onze zielen vangen. Dit geeft meteen een sombere toon, alsof het lot al bezegeld is.
Het refrein, "Прости меня, моя любовь" [Vergeef me, mijn liefde], wordt herhaald en voelt als een wanhopige smeekbede. De tekst spreekt over te laat zijn om na te denken en het gevoel vast te zitten in een enorme plas. De jeans die vol water zitten en plakken, en het idee dat de zon is gedoofd, versterken het gevoel van hopeloosheid en een einde. Het lied eindigt met een stilte, waarin zelfs de klokken en meeuwen niet meer te horen zijn, en het hart gehoorzaam wordt uitgeschakeld. Het beeld van de geliefde in het zand, als in brons, is heel krachtig en definitief. Het is een lied over afscheid, spijt en de onverbiddelijke loop van de dingen.