Подснежниками [podsnezhnikami] oznacza „przebiśniegami” i jest formą liczby mnogiej w narzędniku. W piosence pojawia się w poetyckim obrazie ciała ukrytego pod przebiśniegami, co nadaje romantycznemu tekstowi niezwykły, niemal baśniowy charakter.
„ПОМНИ” znaczy po rosyjsku „pamiętaj” i właśnie to słowo wraca jak prośba do ukochanej osoby. Podmiot wspomina pierwszy taniec, kwiaty i dach, na który chce do niej przyjść, a także moment, gdy została przy nim, kiedy czuł się jak „из пустоты” [z pustki]. Najmocniejszy obraz pojawia się w wersie „Как убитый мир мой вновь ты собрала” [Jak na nowo poskładałaś mój zniszczony świat]. To nie jest spokojna piosenka o zwykłym spotkaniu. Ona mówi o kimś, kto pomógł odzyskać sens, a potem sam stał się pokusą i ratunkiem: „Я искушение / Ты спасение” [Ja jestem pokusą / Ty jesteś ocaleniem].
W drugiej części nocna scena robi się niemal filmowa. Wszyscy mówią bohaterom, żeby już kończyli i wracali do domu, lecz „Мне до дома километров пропасть” [Mnie do domu dzieli przepaść]. „Матрица” [matryca] brzmi tu jak obraz świata, z którego trudno się obudzić, a „закругляться” to potoczne „kończyć i zbierać się do wyjścia”. Drzwi lokalu są już zamknięte, a oni nadal nie potrafią się od siebie oderwać. Nad całością unosi się mocny, trochę przesadzony obraz ciała zasypywanego „подснежниками” [przebiśniegami], czyli pierwszymi wiosennymi kwiatami. Dzięki temu miłość staje się czymś pomiędzy ocaleniem, poświęceniem a wspomnieniem, którego nie wolno zgubić.