Wunder betekent letterlijk ‘wonder’ en verwijst naar iets buitengewoons dat bijna onmogelijk lijkt. In het lied staat het voor hoop en de moed om toch in liefde te blijven geloven, zelfs wanneer er veel tegenzit.
In ‘An Wunder’ zingt Wincent Weiss over een relatie die bijna uit elkaar valt. De twee lijken niet meer in elkaars leven te passen: ‘Meine Welt ist gerade zu klein / Und deine passt da scheinbar nicht rein’ [Mijn wereld is nu te klein / en die van jou past er blijkbaar niet in]. Ze hadden ooit gedacht dat ze voor altijd samen zouden zijn, maar vragen zich nu af: ‘Wann haben wir angefangen aufzuhören?’ [Wanneer zijn we begonnen met opgeven?] Dat is een sterke, bijna pijnlijke vraag: er is geen duidelijk moment aangewezen, alleen het besef dat ze langzaam zijn gestopt met proberen.
Toch wil de verteller niet zomaar vertrekken. Er zijn ‘Tausend Gründe zu gehen’ [duizend redenen om weg te gaan], maar één reden is genoeg om te blijven. De ander zegt al heel lang dat die tijd nodig heeft, en de verteller houdt vast aan ‘deinem kleinen vielleicht’ [jouw kleine misschien]. Het refrein klinkt daarom als een koppige, hoopvolle keuze: ‘Es wär’ schön blöd, nicht an Wunder zu glauben’ [Het zou behoorlijk dom zijn om niet in wonderen te geloven]. ‘Schön blöd’ is spreektaal en betekent hier ongeveer: wel erg zonde, en ook een beetje dom. Zelfs als er veel tegenzit, gelooft de verteller dat ze samen nog weten hoe het beter kan. De liefde is dus niet vanzelfsprekend meer, maar juist daarom wil hij het risico nog één keer nemen.