Gedoofd oznacza „wygasły” lub „zgaszony” i pochodzi od czasownika doven, czyli „gasić”. W piosence uczucia są porównane do płomienia: „Het is nooit gedoofd” znaczy „To nigdy nie wygasło”, co wyraża trwałą miłość mimo upływu czasu.
„Hallo Met Mij” Tabithy brzmi jak telefon do osoby, o której nie da się przestać myśleć. Tytuł oznacza po prostu „Cześć, to ja” i pasuje do bezpośredniego pytania: „Denk jij soms aan ons terug in de tijd?” [Czy czasem wspominasz nas i dawną przeszłość?]. Podmiotka przyznaje, że minęło dużo czasu, ale jej uczucia wciąż są świeże: „Kan je niet vergeten” [Nie mogę o tobie zapomnieć]. Wie, że rozsądniej byłoby odpuścić, jednak nie potrafi pozwolić tej osobie odejść. To trochę niezręczny, a przez to bardzo ludzki telefon: „Kan ik even bellen?” [Czy mogę na chwilę zadzwonić?], po którym pada wyznanie, że sprawa wcale nie jest zakończona.
Najmocniejszy obraz pojawia się w słowach „Storm in mijn hoofd” [Burza w mojej głowie]. Myśli krążą w kółko i zawsze wracają do tej samej osoby. „Oorlog met mezelf” [Wojna ze sobą] pokazuje konflikt między tym, co podpowiada rozum, a tym, czego chce serce. Druga osoba poszła dalej, a podmiotka także się zmieniła, lecz nadal mówi: „Toch wil ik geen ander meer” [Mimo to nie chcę nikogo innego]. Jest tu także świetne wyobrażenie serca, które mogłoby mówić i opowiedzieć wszystko, co wciąż boli. To piosenka o kontakcie, na który być może jest za późno, ale który i tak trzeba nawiązać, choćby jednym „Hallo met mij” [Cześć, to ja].