Remendar, kelimenin tam anlamıyla yırtık veya hasarlı bir şeyi dikerek onarmak demektir. Şarkıda ise geçmişteki kırgınlıkları ve aile ilişkilerini düzeltmek anlamında mecaz olarak kullanılır: “Remendar o passado” yani “geçmişi onarmak”. Bu somut ve şiirsel ifade, şarkının pişmanlık ve iyileşme temasını güçlü biçimde yansıtır.
SYRO’nun “E Agora”sı, anne ve babaya aynı anda teşekkür eden, sitem eden ve yeniden yaklaşmak isteyen bir anlatıcının sesi. Anlatıcı, çocukluğuna dönüp annesini bugün olduğu kişinin içinde görüyor: “És parte de mim” [Sen benim bir parçamsın]. Babasına ve annesine sevgiyi hatırlıyor, fakat büyümenin her zaman kolay olmadığını da açıkça söylüyor: “Só vos queria ter ao meu lado / Deviam ter lá estado” [Sadece yanımda olmanızı istedim / Orada olmalıydınız]. Buradaki “vos”, Portekizcede birden fazla kişiye “siz” demek; “p’ra” ise konuşma dilindeki “para”, yani “-e, için” anlamındaki kısaltılmış biçim. Şarkı bu yüzden hem bir teşekkür mektubu hem de gecikmiş bir hesaplaşma gibi duruyor.
En sevdiğim bölüm, dışarıdaki soğuk ve yağmura rağmen artık acının onu kemirmediğini söyleyen nakarat: “A chuva já não me molha” [Yağmur artık beni ıslatmıyor]. Bu, yağmurdan gerçekten korunmaktan çok, geçmişteki acının gücünü kaybetmesini anlatan sert ve net bir imge. Anlatıcı, küçük kız kardeşine de söz veriyor: Eğer bugün güçlüyse bunu onun için yaptığını söylüyor. Sonunda istediği şey çok büyük ya da süslü değil: “Remendar o passado” [Geçmişi yamamak] ve bir gün ailesinin yanında olmak. Yine de “Será que foi sempre sincero?” [Acaba her zaman samimi miydi?] sorusu havada kalıyor. Sevgi var, minnet var, ama geçmiş tamamen düzelmiş değil; anlatıcı kapıyı açık bırakıp ailesini bekliyor.