S'acharner betekent 'zich vastklampen aan', 'volharden in' of 'zich ergens op storten met veel energie'. Het impliceert een zekere hardnekkigheid of zelfs obsessie.
In de context van het lied, "Pourquoi s'acharner, tu recommences" (Waarom blijf je volharden, je begint opnieuw), verwijst het naar het vasthouden aan een pijnlijke situatie of het herhaaldelijk doorgaan met iets dat leed veroorzaakt. Het is een krachtig woord dat de emotionele strijd van de zanger benadrukt.
In ‘Dernière Danse’ zingt de Franse artiest Slimane over iemand die na een afwezigheid alleen door Parijs dwaalt. In de metro loopt de verteller doelloos rond: « Je déambule seul dans le métro » [Ik dwaal alleen door de metro]. Zonder de ander voelt hij zich klein en verloren, zelfs « un peu paro » [een beetje paranoïde]. Dat is spreektaal voor parano, oftewel gespannen en achterdochtig. De titel betekent ‘Laatste dans’: dansen wordt hier een tijdelijke manier om verdriet te vergeten. « Une dernière danse / Pour oublier ma peine immense » [Een laatste dans / om mijn enorme verdriet te vergeten].
De beelden worden steeds groter: hij danst met de wind en de regen, rent door het lawaai en laat zich in heel Parijs vallen. « Je m’envole » [Ik vlieg weg] klinkt bijna als ontsnappen, al keert de pijn telkens terug: « Revient la douleur » [De pijn komt terug]. Zonder de geliefde lijkt zijn leven op een decor dat wel glanst maar leeg is: « Sans toi ma vie n’est qu’un décor qui brille / Vide de sens » [Zonder jou is mijn leven slechts een glanzend decor / leeg van betekenis]. Toch zit er aan het einde een koppige kracht in « Je suis une enfant du monde » [Ik ben een kind van de wereld]. De verteller is gebroken en bang, maar blijft bewegen, vliegen en ruimte zoeken in de nacht.