Crisálidas to słowo oznaczające 'poczwarki'. Jest to piękne i rzadko spotykane słowo w tekstach piosenek, które od razu przywołuje obraz transformacji i nowego początku.
W kontekście piosenki, słowo to symbolizuje kluczowy moment w życiu gąsienic, które muszą się rozstać i przejść metamorfozę, aby stać się motylami. To metafora dorastania, zmian i odnajdywania własnej drogi, co czyni je bardzo poruszającym i zapadającym w pamięć.
Ta piosenka kolumbijskiego wokalisty Sebastiána Yatry to ciepła opowieść o miłości, dorastaniu i bolesnej konieczności rozstania. Głównymi bohaterami są dos oruguitas enamoradas (dwie zakochane gąsienice), które wędrują razem przez nieustannie zmieniający się świat i przytulają się mocno, by zatrzymać wiatr (mientras se abrazan con sentimiento). Są nierozłączne, ale przychodzi moment, w którym muszą zamknąć się w kokonach (capullos) i przejść przemianę w samotności. Słowa hay que crecer aparte y volver (trzeba dorosnąć osobno i wrócić) trafiają w samo serce, bo pokazują, że czasami trzeba pozwolić komuś odejść, aby każde mogło zbudować własną przyszłość.
Wpleciony w utwór dialog Mirabel i jej babci (Abuela) dodaje całości rodzinnego wymiaru. Babcia przyznaje ze skruchą: I was afraid to lose it / That I lost sight of who our miracle was for (Bałam się to stracić i zapomniałam, dla kogo był nasz cud). Zrozumienie jej dawnej straty i samotnego cierpienia prowadzi do wybaczenia i ponownego zjednoczenia rodziny. Finał piosenki przynosi uwolnienie: gąsienice stają się wreszcie motylami (ya son milagros, rompiendo crisálidas – to już cuda rozrywające kokony), gotowymi do lotu i odnalezienia własnej drogi.