Atlantis verwijst naar de legendarische verloren stad, een symbool van iets groots en prachtigs dat ten onder is gegaan.
In dit nummer gebruikt Seafret 'Atlantis' als een metafoor voor een relatie die, ondanks dat deze zorgvuldig is opgebouwd, onvermijdelijk instort. Het is een krachtig en poëtisch beeld dat de tragiek van een verloren liefde perfect weergeeft.
In "Atlantis" gebruikt het Britse duo Seafret de mythe van de gezonken stad Atlantis als een krachtige metafoor voor een relatie die ten einde loopt. De zanger beschrijft hoe ze samen iets moois hebben opgebouwd, een eigen stad, maar helaas op een wankele basis: "We built this town on shaky ground" (We bouwden deze stad op onstabiele grond). Dit gevoel van onvermijdelijk verlies is de kern van het nummer, met de hartverscheurende conclusie: "I can't save us, my Atlantis, we fall" (Ik kan ons niet redden, mijn Atlantis, we vallen).
De tekst zit vol met beelden van verlies en spijt. De vogels die wegvliegen ("all the birds have fled") symboliseren het verdwijnen van hoop en leven. De zanger worstelt met harde woorden die zijn gezegd en niet meer teruggenomen kunnen worden: "You can't take back the things you said" (Je kunt de dingen die je zei niet terugnemen). Het nummer beschrijft een pijnlijke cyclus van iets moois creëren om het vervolgens weer af te breken, wat de zanger doet twijfelen aan zichzelf: "Maybe I'm not built for love" (Misschien ben ik niet gemaakt voor de liefde).