Recoller dosłownie oznacza „skleić z powrotem” lub „ponownie połączyć”. To interesujące słowo, ponieważ nie jest to typowy czasownik, który często pojawia się w piosenkach.
W kontekście piosenki, gdzie podmiot liryczny traci części swojego ciała i czuje się „w kawałkach” po stracie ukochanej osoby, recoller nabiera metaforycznego znaczenia. Wyraża niemożność samodzielnego złożenia się w całość i potrzebę drugiej osoby, aby poczuć się kompletnym.
To zabawna, trochę absurdalna piosenka o rozstaniu opowiedzianym jak fizyczna katastrofa. Bohaterka mówi: „J'ai perdu ma tête” [Zgubiłam głowę], na ulicy Saint-Honoré, potem traci ręce na Place de l’Opéra, nos przed domem towarowym Le Bon Marché, a stopy w Saint-Germain-des-Prés. Szuka swoich części „ça et là” [tu i tam] i za każdym razem pyta: „Dis-moi, où est ma tête?” [Powiedz mi, gdzie jest moja głowa?]. Nazwy paryskich ulic i dzielnic sprawiają, że jej poszukiwania brzmią jak bardzo osobliwy spacer po mieście.
Za tym komicznym obrazem kryje się prosta prośba do ukochanej osoby. Po jej utracie bohaterka jest „en pièces” [w kawałkach] i nie potrafi sama „recoller les morceaux” [pozbierać i skleić kawałków]. Woła więc: „Répare-moi, mon très cher” [Napraw mnie, mój drogi], bo czuje się niepełna i mówi wprost: „J'ai besoin de toi, seulement toi” [Potrzebuję ciebie, tylko ciebie]. Nawet gdy wraca temat zgubionego nosa czy stóp, odpowiedź pozostaje taka sama: te części nie mają znaczenia, bo tylko ukochany może ją „compléter” [dopełnić]. Jest w tym sporo przesady, ale właśnie dlatego refren tak łatwo zapamiętać: po francusku miłosna rozpacz zamienia się w poszukiwanie własnych części ciała po całym Paryżu.