Derrotarme betekent letterlijk 'mij verslaan', maar in deze context gaat het om emotioneel overweldigd raken of eraan onderdoor gaan. Het is interessant omdat het werkwoord derrotar ('verslaan') met het wederkerende -me een innerlijke strijd uitdrukt: de zangeres merkt dat ze zichzelf langzaam aan het verliezen is.
In “Muchas Cosas” kijkt Natalia Lacunza terug op een relatie die langzaam is vastgelopen. De verteller zoekt een verklaring voor een onrustig gevoel en fantaseert zelfs over “otra parte, otra dimensión” [een andere plek, een andere dimensie], alsof een verandering van wereld haar ziel van kleur zou kunnen laten veranderen. Ondertussen liggen er “muchas cosas pendientes en la mesa” [veel onafgemaakte dingen op tafel]: problemen die ze te lang heeft laten liggen, omdat ze ze niet onder ogen wilde komen. Dat beeld is lekker concreet. Je ziet bijna een tafel vol gesprekken, keuzes en excuses.
Het pijnlijkste is dat de verteller toegeeft: “sigo siendo igual” [ik ben nog steeds hetzelfde]. Ze wil tot in de eeuwigheid bij de ander blijven, zelfs nu die persoon haar misschien niet meer wil en het allemaal niets meer lijkt te kunnen schelen. Later verschuift het verwijt: ze beseft niet alleen dat ze zichzelf aan het verslaan was, maar ook dat ze de ander aan het verslaan was. De spijt komt hard binnen wanneer ze zegt dat ze zich gisteren vertelde dat ze er later spijt van zal krijgen, omdat ze het niet op tijd heeft gezien en haar moment heeft laten voorbijgaan. Aan het einde is zelfs de lucht veranderd: “veo el sol y las estrellas como si quisieran apagarse” [ik zie de zon en de sterren alsof ze willen uitdoven]. Na zo’n breuk voelt zelfs het licht niet meer betrouwbaar.